قرارگاههای بیقرار و پریشانی نامزدها در قرارگیری در یکی از فهرستهای انتخاباتی
پایگاه خبری احوال نیوز ، بهروز نصر آزادانی، نویسنده خوب کشورمان در ارتباط با قرار گیری نامزدهای انتخاباتی در لیست های گوناگون و مورد نظر ، مطلب زیبایی را در این مورد به قلم شیوای خود برای خوانندگان به رشته ی تحریر در آورده اند.
از سوی دیگر در پشت پرده هر تشکل سیاسی و فعالیتهای آنها این نکته نهفته است که افراد درگیر، به نوعی آینده خود را به انتخابات گره میزنند، و انتظار دارند در بزنگاه مطلوب، زمینه قرارگیری در فهرستهای انتخاباتی و ارتقاء افراد فعال در ستادهای انتخاباتی فراهم شود. آنچنان که در ادوار گذشته هم شاهد بودهایم که معمولاً اعضای جناحها، روسای ستادهای تبلیغاتی، فعالان این ستادها و دستاندرکاران سیاست، به عنوان نامزد پیشنهادی برای دستیابی به کرسی و مناصب آینده در فهرستهای نهایی قرار گرفتهاند. این موضوع محدود به یک تشکل سیاسی خاص نیست و در تمام دنیا مرسوم است.
عدهای بر این باورند در سایه این شعار به دنبال تجمیع آرا و نظرات و مشروعیتبخشی به انتخاب مدعیان واقعی و مورد اقبال، نسبت به سایر رقبا هستند تا ضمن پرهیز از شکست آراء، تلاش کنند زمینه هر گونه فعالیت عملی برای ایشان برای مدت ۴ سال غیرممکن و یا سخت نگردد.
اما فرض کنیم هدف واقعی انتخاب افراد شایسته و باصلاحیت برای معرفی به افکار عمومی و کسب آرای حداکثری با این رویکرد باشد. در این صورت فعالیت تشکیلاتی ایجاب میکند رهبران و راهبران چنین قرارگاهها و تشکلهای سیاسی-اجتماعی، مدتها پیشتر و در مرحله اولیه با بهرهگیری از نظرات کارشناسان خبره و نخبگان خود در حوزههای مختلف، خودشان دارای برنامهای مدون و اهداف مشخص برای پیشبرد امور و مدیریت شهر بوده و سپس نسبت آمادهسازی فعالان و یاران خود برای اجرای آن اقدام کرده باشند. در نهایت در صورت نبود چنین یاران آمادهای، به گزینش نامزدها متناسب با اهداف و برنامههای خود در برهه انتخابات اقدام و از افراد برگزیده حمایت کنند.
با نگاهی بدبینانه، این تشکلهای بیبرنامه به نظر میرسد با برگزاری چنین جلسات و مصاحبههایی صرفاً به دنبال دریافت برنامههای نامزدها و احتمالاً تدوین برنامهای نمادین برای خود هستند و در نهایت این گروه “خودمعرف”، فهرست وامدارانشان را که به نظر شایستهتر از بقیهاند با تجمیع برنامه نامزدهای انتخاباتی دعوتشده، به افکار عمومی معرفی میکنند.
در پایان باید گفت؛ به نظر میرسد تشکیل چنین قرارگاههایی نه تنها در مسیر دموکراسی نبوده و نیست، بلکه احتمالاً بر ضد منافع عمومی نیز عمل خواهد شد، چرا که جایی که منافع شخصی افراد ارجحتر از همه چیز باشد و مشارکت در انتخابات نه به عنوان یک وظیفه و تکلیف شرعی، ملی و اجتماعی بلکه به عنوان سهمخواهی و تصاحب مناصب احتمالی آینده قرار گیرد؛ منافع عموم مردم و خدمت به نظام مقدس جمهوری اسلامی، دیگر جایگاهی نخواهد داشت.
انتهای پیام/*
