دهستان و معبد خورهه محلات
خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز؛ دریادداشتی از سلسله مقالات “آثار تاریخی ایران ” درباره روستا و معبد خورهه محلات یکی دیگر از اثار منحصر به فرد ایران ” نوشت:
ایران کشور شگفتیها با وسعتی بسیار زیاد سرزمینی را بوجود آورده با مناطقی که اگر بینظیر نباشد کم نظیر است.
معبد خورهه با قدمت ۲۲۰۰ سال یکی از این شگفتی هاست. این معبد مربوط به دوره سلوکیان است و در شمال شرق شهرستان محلات، در دهستان خورهه واقع شده است.
این بنا در منطقه پشت گدار قرار دارد و از شمال به رشته کوههای هفتاد قله و از جنوب به رشته کوههای یخچال مرتبط شدهاست و تا شهر محلات به میزان ۴۸ کیلومتر بعد مسافت دارد. حفاریهای باستانی این مکان در تابستان ۱۹۵۵ (میلادی) توسط اداره باستانشناسی ایران به عمل آمد و در خلال این کاوشها، تعدادی سفال و چند تکه نقره متعلق به دوره سلوکیان کشف شد. در پایان این کاوشها، باستانشناسان کشف کردند که ساختمان خورهه مرکب از ۳ ساختمان مرتبط به هم بودهاند.
“خورهه “در اوستا به مفهوم محل برآمدن خورشید و کلمه خور در این کتاب به مفهوم منطقه ییلاقی است.
“خورهه ” هنوز بافت قدیمی و سنتی خود را حفظ کرده است و خانههای با گل و چوب ساخته شده در این دهستان خودنمایی میکند.
امامزاده هفت ایوان با گنبدی مخروطی شکل که توانسته به لحاظ معماری بسیار مورد توجه قرار گیرد؛ غار شاه بلبل که در کوههای بین خورهه و دلیجان واقع شده، غار تاریخی لوراخ گاو و هچنین چشمه وزوان (چشمه شوره) که در شمال معبد سلوکی این روستا واقع شده و آب آن سنگ ساز و غیر قابل شرب است، در این روستا جریان دارد، از جاذبههای طبیعی و تاریخی روستای خورهه است.”
لازم به توضیح است این اثر در تاریخ ۱۵ دی ماه ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.
آذر کریمی
انتهای پیام/*





