حجت الاسلام احمد سالک: مادر در طول سی ماه بزرگترین ایثار و فداکاری را در مورد فرزندانش انجام می‌دهد و امروزدر غزه شاهد شهادت فرزندش می‌باشد

علیرضا اقتصاد– پایگاه خبری احوال نیوز، پایگاه خبری احوال نیوز، بیست و چهارمین محفل هم اندیشی اسلامی، ودرس‌هایی از قرآن و نهج‌البلاغه، با حضور حجت السلام احمد سالک، و پیشکسوتان جبهه و جنگ و بسیج، برگزار شد.

موضوع : نیکی به والدین

سوره احقاف، آیه ۱۵

وَوَصَّیْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهًا وَوَضَعَتْهُ کُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَهً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَى وَالِدَیَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ وَإِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ ﴿۱۵﴾ و انسان را [نسبت] به پدر و مادرش به احسان سفارش کردیم؛ مادرش با تحمل رنج به او باردار شد و با تحمل رنج او را به دنیا آورد و باربرداشتن و از شیرگرفتن او سى ماه است، تا آنگاه که به رشد کامل خود برسد و به چهل سال برسد؛ مى‏‌گوید پروردگارا بر دلم بیفکن تا نعمتى را که به من و به پدر و مادرم ارزانى داشته‌اى سپاس گویم و کار شایسته‏‌اى انجام دهم که آن را خوش دارى و فرزندانم را برایم شایسته گردان، در حقیقت من به درگاه تو توبه آوردم و من از فرمان‏پذیرانم

اهم مطالب: ای انسان به پدر و مادر نیکی کن، مادر در طول این سی ماه بزرگترین ایثار و فداکاری را در مورد فرزندانش انجام می‌دهد و امروزدر غزه شاهد شهادت فرزندش می‌باشد که عمق جنایت صهیونیسم است.رسیدن به چهل سالگی، بلوغ رشد فکری و عقلی است که غالباً انبیاء در چهل سالگی مبعوث شده و به نبوت رسیده‌اند.انسان در سن چهل سالگی سه تقاضا دارد: (دستورالعمل به جوان از طرف خدا)میگوید پروردگارا به من توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم ارزانی داشتی بجا آورم.(شکر نعمت) قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَى وَالِدَیَّ خدای من توفیق ده تا عمل صالح بجا آورم؛ عملی که تو از آن خشنود باشی. وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ (خواستن عمل صالح و آن هم عملی که خدا راضی باشد)خدایا اصلاح و درستکاری را در فرندان و دودمان من تداوم بخش وَأَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی (دعا کردن در حق فرزندان) توبه و بازگشت إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ اعلام موجودیت وَإِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ

حکمت ۲۰۳ نهج البلاغه: (ارزش دنیا دوستى)

وَ قَالَ (علیه السلام): النَّاسُ أَبْنَاءُ الدُّنْیَا، وَ لَا یُلَامُ الرَّجُلُ عَلَى حُبِّ أُمِّهِ‏. و درود خدا بر او، فرمود: مردم فرزندان دنیا هستند و هیچ کس را بر دوستى مادرش نمى‌توان سرزنش کرد.

اهم مطالب: مردم فرزند دنیا هستند. تشبیه دنیا به مادر بخاطر آن است که همه چیز ما از این آب و خاک آفریده شده است و ما در این دنیا متولد شده و پرورش یافته‌ایم.تعبیر وطن به مادررایج است و ناظر به همین معنی است. بنابراین کشور به منزله مادر است و علاقه به وطن و علاقه به دنیا یک ام طبیعی است.شخصی در حضور حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام سؤال کرد؛ چرا ما دنیا را دوست داریم؟حضرت فرمودند: رُویَ عَن اَمیِرَالمُؤمِنِینَ اَنَّ رَجُلاً قَامَ اِلَیهِ، فَقَالَ یَا اَمیِرَالمُؤمِنِینَ مَا بَا لُنَا نُحِبُّ الدُّنیَا؟ قَالَ لِاَنَامِنهَا وَ هَل یُلَامُ الرَّجُلُ بِحُبِّهِ لِاَبیِهِ وَ اُمِّهِ؟ چون ما از دنیا آفریده شده‌ایم؛ آیا می‌شود کسی را به سبب محبتش نسبت به پدر و مادرش سرزنش کرد؟

نتیجه: نباید هرگز علاقه مردم به مال و زن و فرزند و خانه و شهر و کشورشان را مورد ملامت قرار داد.نباید شرف و عزت خود را به دنیای آلوده به گناه بفروشیم.دنیایی خوب است که وسیله رسیدن به آخرت باشد نه آنکه هدف اصلی انسان را تشکیل دهد.

… وَ مَنْ أَبْصَرَ بِهَا بَصَّرَتْهُ وَ مَنْ أَبْصَرَ إِلَیْهَا أَعْمَتْهُ. خطبه ۸۲ نهج البلاغه: (ارزش دنیا دوستى) کسى که با چشم بصیرت به آن بنگرد او را آگاهى بخشد، و آن کس که چشم به دنیا دوزد کور دلش مى کند.

زُیِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِینَ وَالْقَنَاطِیرِ الْمُقَنْطَرَهِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّهِ وَالْخَیْلِ الْمُسَوَّمَهِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِکَ مَتَاعُ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ سوره آل عمران، آیه ۱۴ دوستى خواستنیها[ى گوناگون] از زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سیم و اسب‏هاى نشاندار و دام‌ها و کشتزار[ها] براى مردم آراسته شده [لیکن] این جمله مایه تمتع زندگى دنیاست و [حال آنکه] فرجام نیکو نزد خداست

امام على علیه السلام : إنَّ المَرأَهَ رَیحانَهٌ و لَیسَت بِقَهرَماَنهٍ ؛ نهج البلاغه ، نامه ۳۱ امام على علیه السلام :زن گل است و لطیف ، نه کارگزار و دلیر .

انتهای پیام/*