خبر فوری۲۴ دقیقه پیش
اجتماعی کد خبر: ۱۳۲,۹۶۶

کاتاتونیا اولین فیلم تک زاویه دنیا به نویسندگی و کارگردانی حامد اسلامی

کاتاتونیا اولین فیلم تک زاویه دنیا به نویسندگی و کارگردانی حامد اسلامی علیرضانیاکان- به گزارش خبرگزاری پایگاه خبری احوال نیوز، کاتاتونیا اولین فیلم تک…

نویسنده: manager انتشار: اسفند ۲, ۱۴۰۴ بروزرسانی: اسفند ۲, ۱۴۰۴ بازدید: ۲۸

کاتاتونیا اولین فیلم تک زاویه دنیا به نویسندگی و کارگردانی حامد اسلامی

علیرضانیاکان– به گزارش خبرگزاری پایگاه خبری احوال نیوز، کاتاتونیا اولین فیلم تک زاویه دنیا محصول سال ۲۰۱۵ میلادی به نویسندگی و کارگردانی احامد اسلامی است .

هشتادو پنج درصد فیلم فقط از یک زاویه روایت شده است . قصه ای در ژانر علمی تخیلی با موضوع روانشناسی و بشدت جذاب و گیرا که کارگردان برای اماده کردن بازیگران فیلم خود ۲ سال زمان صرف کرده است. از بستری کردن بازیگران فیلم خود در تیمارستان گرفته تا تمرینات گروتفسکی وار در کوه و بیابان برای چندین ماه و تمرینات ورزشی بوکس و شمشیر بازی برای صحنه های رزم . خودش اعتقاد دارد  برای تولید بازی های این فیلم بازیگر نباید فقط بازی های خوب یا عالی داشته باشد بلکه فیلمنامه نیاز دارد تا مخاطب مرز بین داستانی بودن یا مستند بودن فیلم را نتواند به راحتی تشخیص دهد . فیلم با وجود تک زاویه بودن ریتم و تدوینی سریع دارد ، صدا گذاری و فضا سازی آن در تک تک ثانیه های فیلم حساب شده و نوید دهنده سبکی نو در سینمای ایران است اما از انجایی که فیلمنامه آن یک پروژه تحقیقاتی ده ساله بوده به همین دلیل نقد فیلم را نمی توان با اشاره به موارد تکنیکال  آن شروع کرد . داستان فیلم روایت سه بیمار روانی هست که در درون سلول های شخصی خود با روانشناس بیمارستان که صدا پیشگی ان را شهاب حسینی بر عهده دارد وارد گفتگو می شوند . روانشناس برای مداوای بیماران خود ، بر خلاف راه های مرسوم ، دست به شیوه های مدرن و خلاقانه میزند  و با ورود به ذهن بیماران خود به واقعیتی بسیار عجیب در خصوص زندگی شخصی انها پی میبرد . کاتاتونیا طرح پرسش جدی این سوال است که :  ذهن چیست ؟ حدود این ذهن کجاست ؟ و در این بیکرانگی ذهن ، مخاطب را به درون این جهان خود اگاه و ناخوداگاه میبرد . چگونه فرشته ی پاک دیروز ، امروز قاتلی هولناک میشود ؟ و چگونه قاتلی هولناک در بزنگاه احساس و منطق میتواند تمام دره ی دهشتناک روان مریض خود را پشت سر بگذارد و بار دیگر فرشته ی پاک درون خود را باور کند ؟ ورود به جهان روانشناسی و عمیق ترین لایه های ذهن ، بدون تحقیق و مطالعه ، مانند نفس کشیدن در زیر اب با دهان بسته است . از این روی با وجود تکنیک کم نظیر کارگردان فیلم کاتاتونیا در ساخت فیلم خود از یک زاویه  ، همچنان محتوا بر فرم ، تقدمی چشم گیر دارد  . و ظاهرا به همین دلیل فیلمنامه آن پروژه تحقیقاتی ده ساله بوده . با دیدن فیلم سوالی که به ذهن میرسد این است که چرا اکثر فیلم های اخیر سینمای ما خود را از انجام چنین تحقیقاتی برای تولید یک فیلمنامه قابل دفاع محروم کرده اند ؟ کارگردان کاتاتونیا اعتقاد دارد سینمای اخیر ایران با دو ژانر پرتعداد در تولید روبرو شده است . ژانر اول سینمای مبتذل و لوده ای هست که سازندگان آن برای موفقیت در گیشه دست به دامن شوخی های جنسی ، رقص بی مورد و بی مزه ی بازیگران مرد و انواع موقعیت های کمدی سخیف می شوند . و ژانر دیگر سینمایی هست که فقط مشکلات و معضلات جامعه و خانواده را نشان میدهد آنهم بدون آنکه راه حلی برای رفع مشکل ارائه کند . اکثر این فیلم ها نه پشتوانه ی تحقیقاتی در حوزه روانشناسی یا جامعه شناسی دارند و نه انگار هدفی برای پیدا کردن راه کار دارند . در این مدل فیلم ها قصه سراسر کلاف سر در گمی هست که نه گشایشی برای کارکتر های قصه وجود دارد و نه متخصصی در این جغرافیا هست که بتواند برای حل مشکل پیشنهادی بدهد. و متاسفانه این فیلم ها در جشنواره های خارجی اقبالی دو صد چندان دارند . به اعتقاد کارگردان فیلم کاتاتونیا ،سینمای سیاسی دنیا نمی تواند به غیر از این باشد . چرا یک کشور باید از توانایی های نظامی و علمی و پزشکی یک کشور دیگر حمایت و تبلیغ کند ؟ کارگردان  کاتاتونیا  اما راه دیگری را در پیش میگیرد و به جای بها دادن به خواست جشنواره های خارجی به دنبال حل مسئله و پیدا کردن راه کار در جغرافیای قصه ی خود میرود . و نشان میدهد که جامعه پزشکی ایران مثل همیشه می تواند در دنیا حرفی برای گفتن داشته باشد و اثبات آن دقیقا همان چیزی هست که در دنیای واقعی از جامعه پزشکی ایرانی می بینیم .اما ظاهرا انتخاب این گونه فیلمنامه بهای سنگینی را هم برای کارگردان کاتاتونیا داشته است . کارگردان و تهیه کننده همان سال فیلم را برای جشنواره  فیلم کن می فرستند  و مدیران جشنواره کن دو شرط را برای قبولی فیلم مطرح می کنند : اول حذف کامل پوشش بازیگران مرد و زن در ابتدای فیلم و تولید و فیلمبرداری مجدد صحنه های اولیه و دوم حذف صحنه ای از فیلم که نماد اعتقاد و ایمان پزشک ایرانی است . کارگردان هیچ کدام از شروط را قبول نمیکند و همان سال فیلم برای سیصد جشنواره دیگر در دنیا فرستاده می شود و به موازات آن شهاب حسینی فیلم را در چند ایالت آمریکا اکران می کند . اما ماحصل این اقدام ربوده شدن ایده ی فیلم توسط کارگردان امریکایی تاد فیلیپس برای فیلم جوکر می شود .

انتهای پیام/*

0 0 رای ها
Article Rating
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 Comments
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x