حکیم توس، نگین ادب پارسی
پایگاه خبری احوال نیوز– مهرناز آزاد در یادداشتی به مناسبت بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، تحت عنوان ” حکیم توس ، نگین ادب پارسی” نوشت:
فردوسی، نامی که با حماسه و تاریخ در هم آمیخته، فراتر از یک شاعر، بلکه احیاگر هویتی است که در گذر زمان رنگ باخته بود. او نه تنها بزرگترین حماسهسرای ایران، بلکه پاسدار زبان پارسی و فرهنگ غنی این سرزمین است. بزرگداشت فردوسی، بزرگداشت خرد، میهندوستی و زبان مادری است.
شاهنامه، این اثر سترگ، نه فقط مجموعهای از داستانهای پهلوانی و اساطیری، بلکه گنجینهای است که در آن میتوان ریشههای هویت ملی و فرهنگی ایران را جستجو کرد. فردوسی با زبانی شیوا و بیانی حماسی، داستانهای کهن را زنده کرد و به آنها روحی تازه بخشید. او با سرودن شاهنامه، زبان پارسی را از گزند نابودی حفظ کرد و آن را به عنوان زبانی فاخر و ارزشمند به نسلهای آینده منتقل کرد.
فردوسی، شاعری متعهد و میهندوست بود. او در شاهنامه، عشق به وطن و افتخار به تاریخ و فرهنگ ایران را به تصویر کشید. او با زنده کردن نام پهلوانان و پادشاهان اسطورهای، حس غرور ملی را در ایرانیان برانگیخت و آنها را به حفظ و حراست از خاک و فرهنگ خود ترغیب کرد. فردوسی به خوبی میدانست که هویت یک ملت در تاریخ و فرهنگ آن نهفته است، و به همین دلیل تمام تلاش خود را برای حفظ و احیای این میراث گرانبها به کار بست.
بزرگداشت فردوسی، فرصتی است برای بازخوانی شاهنامه و آشنایی با داستانهای حماسی و آموزندهی آن. شاهنامه، کتابی است که در هر دوره و زمانی، حرفی برای گفتن دارد. داستانهای آن، پر از پند و اندرزهایی است که میتواند راهنمای زندگی ما باشد. از رشادتهای رستم و دلاوریهای سیاوش گرفته تا عدالتخواهی کاوه و عشقورزی بیژن و منیژه، هر کدام از این داستانها، دریچهای به سوی دنیایی از ارزشها و آرمانهای انسانی است.
فردوسی، میراثی گرانبها برای ما به جا گذاشته است. او با شاهنامه، نه تنها زبان پارسی را جاودانه کرد، بلکه هویت ملی و فرهنگی ما را نیز حفظ کرد. بزرگداشت فردوسی، ادای احترام به این شاعر بزرگ و تجلیل از اثر بینظیر اوست. بیایید با خواندن شاهنامه و آشنایی با اندیشههای فردوسی، این میراث گرانبها را گرامی بداریم و به نسلهای آینده منتقل کنیم. باشد که پاسدار زبان و فرهنگ خویش باشیم و در راه سربلندی ایران عزیز، گام برداریم.
مهرناز آزاد
انتهای پیام/*
