هوش مصنوعی فرصت یا تهدید
پایگاه خبری احوال نیوز:مهرناز آزاد در مقاله ای تحت عنوان ” هوش مصنوعی فرصت یا تهدید “نوشت:
سال ۱۳۷۸ زمانی که درمقطع کارشناسی ارشد رشته مدیریت تحصیل می کردم یکی از اساتید ما درمورد بازارهای مجازی و حافظه های مصنوعی صحبت می کرد.
می گفت پیش بینی شده که در چند سال آینده بازارها دیگر به شکل کنونی وجود نخواهند داشت،بسیاری از مردم دفاتر کارشان در کامپیوترهایشان خواهد بود و بیشتر بازارهای فیزیکی تعطیل می شود.
درارتباط با حافظه مصنوعی نیز پیش بینی نمود که به گفته دانشمندانی که روی رباط ها و کامپیوترهای نسل جدید یا برتر کارمی کنند تا سال ۲۰۲۵ حافظه یا رمی اختراع می شود که در مغز جنین انسان قرارمی گیرد واین جنین پس از تولد تقریبا به تمام زبان های دنیا ، هنرهای جهان و همه رشته های علمی تا سطح دکترا تسلط داشته و تمام کتاب های جهان دراین حافظه بارگزاری شده است و انسان نسل ۲۰۲۵ از مهارت هایی مافوق تصور برخورداراست .
چند وقت پیش ویدیویی را مشاهده کردم که ایلان ماسک ادعا کرده تراشه ای را ساخته است که روی مغز چند معلول آزمایش نموده و این تراشه قادراست با اعصاب انسان ارتباط برقرارکرده و قدرت این را دارد که مثلا یک نابینا را بینا کند ویا یک فرد مبتلا به فلج نخاعی را درمان کند و فعالیت های بدنی اش دقیقا مانند افراد طبیعی و عادی گردد، او همچنانمدعی شد که این تراشه در مغز هر شخصی قراربگیرد به تمام زبان های دنیا مسلط می شود و تمام علوم و رشته های تحصیلی را می داند و تقریبا همه آنچه تا کنون به صورت کتاب یا مقاله نوشته شده درحافظه او موجود است .
چنین انسانی با نصب این تراشه روی مغزش معادلات و اعدادنجومی را در کسری از ثانیه حل می کند و راه درمان پیچیده ترین مشکلات پزشکی را می داند.
این تراشه قادر است هرنوع مشاوره ای را با موفقیت به انجام برساند و تقریبا شغلی در جهان نیست که او قادر به انجامش نباشد.
وی در ادامه ادعا نمود که این تراشه بزودی به صورت انبوه وارد بازار می شود و قیمت آن به حدی ارزان خواهد بود که در تمام فروشگاههای مرتبط یافت و با قیمتی هم قیمت با تلفن همراه قابل خرید می باشد.
۲۵ سال پیش زمانی که استادم از چنین موضوعاتی صحبت می کرد با خودم می گفتم چگونه می شود فروشگاهی مجازی باشد یا مغازه دار چگونه از خانه با مشتریانش درتماس رودررو باشد و یا چگونه ممکن است یک حافظه قابلیت گنجایش چنین حجمی از اطلاعات را دریک تراشه به اندازه ته یک پونز داشته باشد.
اما امروز شاهد آن هستم که باهوش مصنوعی تمام آن چیزی که درتصور ما نمی گنجید،به وقوع پیوسته است. این غول هوشمند با در دست داشتن خصوصی ترین اطلاعات میلیونها نفری که تحت عنوان کاربر از آن استفاده می کنند هر روز قدرتمندتر می شود و سوال اینجاست که اگر این غول از کنترل خارج شود وبه یک ابرمغز تبدیل شود جدای از منافعی که برای مادارد، چقدر میتواند خطرناک باشد؟
از دیگر سو همین هوش مصنوعی با چنین سرعت وقابلیت پیشرفت در ظرف مدتی کوتاه بازار بسیاری از مشاغل وهنر ها همچون موسیقی ،شعر ، نویسندگی ،خبرنگاری ، فیلمسازی ، عکاسی ،و غیره را در دست گرفته و عملا فعالیت در چنین زمینه هایی از دست انسان خارج شده و میلیونها نفر در دنیا به جرگه بیکاران میپیوندند.
پس یقینا افرادی می توانند در دایره فعالیت مورد نظرشان باقی بمانند که با هوش مصنوعی آشناشده ودرحد مهارت بتوانند از آن استفاده کنند.
کوتاه سخن آنکه “من درحال حاضر تصوری از آنچه قراراست برای نوع بشر اتفاق بیفتد ندارم اما این سوال ذهنم را درگیر نموده که در جهانی که همه چیز ساخته و پرداخته هوش مصنوعی است جایگاه انسان بعنوان اشرف مخلوقات چه میشود؟”
آیااگر روزی هوش صنوعی به جهان حکومت کند ، انسان چگونه می تواند از خود وداشته هایش دفاع کند؟
آیا بشری که با این اشتیاق به دنبال ساختن هوشی کامل تر وقوی تر از خود است، چقدرمی تواند به آن اعتماد کند؟
شاید هم مانند بسیاری از فیلم های تخیلی روزی انسان بوسیله همین هوشی که خود آن را طراحی کرده است نابود شود ویا این سوال که هوش مصنوعی ساخته بشر که بقول مهندس عباس عابدی “فارغ التحصیل هوش مصنوعی از دانشگاه نورث وست آمریکاو مدرس این رشته در ایران” قابلیت دروغ گفتن هم پیدا کرده چه اندازه در تصمیم گیریهای بشر موثر است ؟
اندیشمندان بر این باورند که” بهترین تصمیمات را آنهایی می گیرند که از علم و شناخت بالایی برخوردارند ولی احساساتشان را در تصمیماتی که می گیرند دخالت نمی دهند” با این وجود همه ما میدانیم انسان در بی رحمانه ترین حالت خویش هم از ویژگی به نام احساس برخوردار است و این ویژگی مانع از اتخاذ تصمیماتی صد در صد درست و منطقی میگردد و در عمل همین خصیصه انسانی است که موجب تعدیل در رفتارهای هر چند متفکرانه میگردد.
اما همه میدانیم در هوش مصنوعی ساخته دست انسان خبری از احساس نیست تا مانع ازتصمیماتش شود تصمیماتی که می تواند حتی به نابودی نوع بشر منجر شود و به همین جهت تصمیمات هوش مصنوعی باید با تصمیمات همراه با احساس انسان ترکیب شود تا درست تر و قوی تر ،عمل نماید.
و حالا که هوش مصنوعی دارد دروغ گفتن را هم یادمی گیرد یک گام دیگر از ما جلوتر است چون به همان دلیل قبلی یعنی خالی بودن از احساس برایش مهم نیست با گفتن این دروغ چه حجمی از یک ساختار را ویران می کند او هدفش پیروزی است و این پیروزی اگر قراراست به ویرانه کننده ترین شکل اتفاق بیفتد اما ضامن پیروزی او باشد ، می افتد و چیزی به نام احساس گناه مانع او نیست.
پس پیش به سوی آینده ای که قراراست هوش مصنوعی آن را برای ما بسازد.
مهرناز آزاد
انتهای پیام/*
