
دکتر احمد چیتساز: مدیریت درست درمان برای بیماران پارکینسون و آلزایمر میتواند فشار وارد شده بر خانواده بیمار را کاهش دهد

علیرضا اقتصاد – پایگاه خبری احوال نیوز، به گزارش پایگاه خبری احوال نیوز، نشست خبری انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر اصفهان، به مناسبت روز جهانی آلزایمر، امروزیکشنبه ۲۹ /۰۶/ ۱۴۰۵، با حضوردکتر احمد چیتساز، متخصص بیماریهای مغز و اعصاب، دکتر محمد پسرانرزاق، مدیرعامل انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر اصفهان، دکتر رضا امانی، متخصص علوم تغذیه و فلوشیپ تغذیه بالینی، و استاد دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دکتر فریبا فغانی، روانپزشک و فوقتخصص روانپزشکی سالمندان، و با حضور اصحاب رسانه، در محل سالن مجتمع فرهنگی مطبوعاتی اصفهان، برگزار شد.

دکتر احمد چیتساز، متخصص بیماریهای مغز و اعصاب، اظهار کرد: مدیریت درست درمان برای بیماران پارکینسون و آلزایمر میتواند فشار وارد شده بر خانواده بیمار را کاهش دهد، وسالانه حدود ۱۰ میلیون نفر به بیماری آلزایمر مبتلا میشوند و با توجه به روند افزایش جمعیت سالمند، نیاز به مراقبت و حمایت از بیماران و خانوادههای آنان در سالهای آینده بیشتر خواهد شد، وعواملی مانند برخی اختلالات جسمی، مشکلات تیروئید، فشار خون، مصرف الکل، اختلالات خواب و عوامل روانی میتوانند بر حافظه و عملکرد شناختی تأثیر بگذارند و تشخیص علت اصلی، بهویژه در افرادی که در سنین پایینتر با علائم مواجه میشوند، اهمیت زیادی دارد، مراقبان بیماران، قشر بسیار مظلوم و تحت فشاری هستند که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند، وقتی تعداد بیماران افزایش پیدا میکند، طبیعتاً نیاز به مراقبان و حمایتهای بیشتر نیز افزایش خواهد یافت و باید از امروز برای آینده برنامهریزی کنیم و آلزایمر تنها بیمار را درگیر نمیکند، خانوادهها و مراقبان بیماران نیز در طول دوره مراقبت با فشارهای جسمی، روانی و اقتصادی مواجه میشوند و حمایت از آنان باید بخشی از نظام مراقبت و درمان این بیماران باشد، و افزایش جمعیت سالمندان و روند رو به افزایش بیماریهای مرتبط با سالمندی، و مراقبت طولانیمدت از بیمار میتواند هزینههای قابل توجهی به خانواده تحمیل کند و در کنار فشارهای اقتصادی، فرسودگی روحی و جسمی مراقبان را نیز به دنبال داشته باشد، بنابراین حمایت از مراقبان باید در کنار درمان بیمار مورد توجه قرار گیرد.

دکتر احمد چیتساز، افزود: سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۱ حدود ۵۷ میلیون نفر در جهان با بیماری آلزایمر زندگی میکردند و پیشبینیها نشان میدهد این رقم در سالهای آینده افزایش قابل توجهی خواهد داشت. این موضوع اهمیت زیادی دارد، چراکه در آینده با جمعیت بیشتری از مبتلایان به آلزایمر مواجه خواهیم بود و به همان نسبت، نیاز به مراقبت و حمایت از بیماران نیز افزایش پیدا میکند، وهرگونه کاهش حافظه به معنای ابتلا به آلزایمر نیست و در برخی افراد باید علل قابل درمان یا قابل اصلاح را بررسی کرد، و ضرورت حمایت اجتماعی از بیماران مبتلا به اختلالات شناختی، باید گفت که هیچ بیماری نباید احساس کند در مسیر بیماری تنهاست و هیچ خانوادهای نیز نباید تصور کند که باید به تنهایی بار این بیماری را تحمل کند، و نقش رسانهها در این زمینه بسیار مهم است و: رسانهها میتوانند میان رنج بیماران و خانوادهها و آگاهی عمومی جامعه ارتباط برقرار کنند و با ارائه اطلاعات صحیح، زمینه شناخت بهتر بیماری و افزایش همدلی اجتماعی را فراهم سازند، ودرمان بیماران مبتلا به آلزایمر نباید تنها به مصرف دارو محدود شود، خاطرنشان کرد: کیفیت زندگی بیمار، حفظ ارتباط او با خانواده و جامعه و توجه به شرایط روحی و عاطفی وی نیز اهمیت زیادی دارد، که در حفظ کرامت بیماران، باید توجه کرد، و خانوادهها باید بدانند برخی رفتارهای بیمار ممکن است ناشی از خود بیماری باشد و واکنشهایی مانند سرزنش، تمسخر یا برخورد تند میتواند شرایط بیمار را دشوارتر کند.

متخصص بیماریهای مغز و اعصاب، ادامه داد: برای برخی بیماران درمان دارویی میتواند مؤثر باشد و در موارد منتخب، روشهای پیشرفتهای مانند تحریک عمقی مغز (DBS) مورد استفاده قرار میگیرد، هرچند این درمانها میتوانند هزینههای قابل توجهی داشته باشند، در بسیاری از کشورها، سیستمهای بهداشت و درمان و بهویژه حوزه سالمندی، سرمایهگذاری قابل توجهی روی تشخیص زودهنگام انجام میدهند و افرادی که با اختلالات حافظه مراجعه میکنند، بهصورت دقیق مورد ارزیابی قرار میگیرند. هر فردی که با اختلال حافظه مراجعه میکند، لزوماً مبتلا به آلزایمر نیست و حتی بسیاری از اختلالات حافظه ممکن است در سنین پیش از سالمندی بروز کنند. بنابراین بررسی و شناسایی علل قابل درمان، یکی از ارکان مهم این پیگیریهاستف باید گفت که مصرف بیرویه داروهای آرامبخش، بهویژه در مقادیر بالا، یکی از عواملی است که میتواند در بروز فراموشی زودرس نقش داشته باشد و این مسئله تا حد زیادی قابل کنترل است، که در کشورهای مختلف، مراکز تخصصی آلزایمر وجود دارند و سیستم ارجاع مشخصی برای بیماران تعریف شده است، اما در ایران هنوز چنین ساختار منسجمی بهصورت کامل شکل نگرفته و هر بخش تا حد زیادی مسیر خودش را دنبال میکند، و وقتی بیماری از یک مرکز به مرکز دیگر ارجاع میشود، باید یک سیستم ارجاع واقعی و مشخص وجود داشته باشد تا بتوان بیمار را بهدرستی پیگیری کرد و اطلاعات لازم نیز برای ثبت و تحلیل آمار در اختیار باشد، و حدود چهار سال است که برای افزایش آگاهیرسانی در شبکههای اجتماعی و تشکیل گروههای فعال تلاش میکنیم، و تعدادی متخصص نیز در این زمینه همکاری دارند، اما متأسفانه کار گروهی در ایران ضعیف است، و برای مدیریت بیماری آلزایمر، همکاری میان تخصصهای مختلف ضروری است و نمیتوان مسائل مربوط به تشخیص، درمان، مراقبت و حمایت از خانواده را بهصورت جداگانه و بدون هماهنگی دنبال کرد.

دکتر احمد چیتساز، متخصص بیماریهای مغز و اعصاب، تصریح کرد: موضوع آلودگی هوا و ذرات معلق در اصفهان، و اهمیت توجه به عوامل محیطی مؤثر بر سلامت عمومی باید توجه کرد و سلامت جامعه تنها به درمان بیماری پس از بروز آن محدود نمیشود و پیشگیری و توجه به عوامل خطر نیز باید مورد توجه قرار گیرد، که روانپزشک، متخصص طب سالمندی، نورولوژیست و سایر اعضای تیم درمان در کنار حمایت از خانواده و مراقبین تلاش میکنند تشخیص و مداخله زودتر انجام شود، و هدف این است که زمان رسیدن بیمار به مرحلهای که نیازمند مراقبت ۲۴ ساعته یا انتقال به مراکز نگهداری باشد، تا حد امکان به تأخیر بیفتد، که در کشور ما علاوه بر مدیریت درمانی و دارویی، باید برای خانواده نیز برنامه وجود داشته باشد، که وقتی بیمار وارد مراحل میانی بیماری میشود، خانواده با مسائل مختلفی مواجه میشود و لازم است آموزشهای لازم درباره نحوه مراقبت، مسائل حقوقی و مالی و حتی گرفتن وکیل در اختیار خانواده قرار گیرد، و مدیریت درست درمان و توجه همزمان به مسائل حقوقی، مالی و پرستاری میتواند فشار واردشده بر مراقبین و خانواده بیمار را کاهش دهد.

دکتر محمد پسرانرزاق، مدیرعامل انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر اصفهان، اظهار کرد: اگر بیماران مبتلا به پارکینسون را از نزدیک ببینیم، متوجه میشویم این بیماری ابعاد بسیار وسیعی دارد و مشکلات مختلفی برای بیمار ایجاد میکند و فرد را در انجام امور روزمره ناتوان میسازد، بنابراین نباید این بیماری را تنها با لرزش دست تعریف کرد، که این بیماری علاوه بر مشکلات جسمی، میتواند خانواده بیمار را با آسیبهای اقتصادی، روانی و اجتماعی مواجه کند و حتی در مواردی تحصیل فرزندان و وضعیت معیشتی خانواده را تحت تأثیر قرار دهد، که بدون حمایت خیرین، امکان گسترش فعالیتها و ارائه خدمات مؤثرتر به بیماران مبتلا به پارکینسون و آلزایمر و خانوادههای آنان فراهم نخواهد بود، وصدای این انجمن باشید. آسیبهای اجتماعی که این بیماری برای خانواده به همراه دارد، بسیار گسترده است، از ترک تحصیل فرزند خانواده گرفته تا درگیر شدن فرزندان با ناهنجاریهای اجتماعی، متارکه زن و شوهر و اتفاقات بسیار دیگری ممکن است در خانوادههایی که با این بیماری مواجه هستند رخ دهد، به همین دلیل خدمات روانشناختی به خانواده بیماران ارائه میکنیم زیرا بیماران علاوه بر نیازهای درمانی، به دلیل شرایط اقتصادی، درگیر مسائل دیگری نیز شدند. این موضوع خود به یک انجمن و حمایتهای ویژه نیاز دارد تا بتوان ابعاد روانی و روحی این مشکلات را برطرف کرد.

دکتر محمد پسرانرزاق، ادامه داد: متأسفانه در افکار عمومی این تصور وجود دارد که پارکینسون و آلزایمر بیماریهای مختص دوران سالمندی هستند در حالی که بر اساس پژوهشها و مطالعات انجام شده و با تأیید متخصصان مغز و اعصاب، موارد ابتلا در سنین پایینتر نیز مشاهده میشود و این موضوع ضرورت توجه بیشتر نظام سلامت، رسانهها و جامعه به بیماریهای پارکینسون و آلزایمر را نشان میدهد، که خانوادههایی داشتیم که با کمک خیرین، فرزندان آنها که به دلیل هزینههای درمان عضو بیمار خانواده مجبور به ترک تحصیل شده بودند، دوباره به تحصیل بازگشتند، و پارکینسون و آلزایمر شاید در حال حاضر از آخرین اولویتهای برخی متولیان باشند، اما باید تلاش کنیم این بیماریها را در اولویت قرار دهیم، که پارکینسون به ظاهر یک کلمه یا فقط لرزش دست به نظر میرسد، اما فقط لرزش دست نیست و ابعاد بسیار وسیعی دارد، انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر برای اینکه بتواند در سالهای آینده پاسخگوی مخاطبان و مهرجویان خود باشد، نیازمند رشد و توسعه است، که برای تحقق این رشد و توسعه، باید اذهان خیرین را به سمت این انجمن معطوف کنیم. چنانچه خیرین توجه و حمایت خود را معطوف به این خیریه نکنند، ممکن است سال آینده نیز در همین نقطه بنشینیم و همان آمار و مسائل را مرور کنیم، بدون اینکه توانسته باشیم اقدام مؤثری انجام دهیم، و ما ظرفیت و توان مشخصی داریم و بیش از این میزان، بدون همراهی و حمایت دیگران، برایمان مقدور نیست. امروز یک سازمان مردمنهاد هستیم و برای رشد و توسعه فعالیتهای خود، به حمایت خیرین نیاز جدی داریم. امیدواریم با جلب این حمایتها، سال آینده اعلام کنیم که با کمک خیرین چه اقداماتی در زمینه پیشگیری از آلزایمر و پارکینسون و کاهش و برطرف کردن آسیبهای اجتماعی ناشی از این بیماریها و مشکلاتی که خانوادهها با آن مواجه هستند، انجام دادیم.

مدیرعامل انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر اصفهان، تصریح کرد: انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر، انجمنی تازهتأسیس است و امیدواریم بتوانیم آگاهی جامعه را نسبت به این بیماری افزایش دهیم، انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر برای اینکه بتواند در سالهای آینده پاسخگوی مخاطبان و مهرجویان خود باشد، نیازمند رشد و توسعه است. برای تحقق این رشد و توسعه، باید اذهان خیرین را به سمت این انجمن معطوف کنیم. چنانچه خیرین توجه و حمایت خود را معطوف به این خیریه نکنند، ممکن است سال آینده نیز در همین نقطه بنشینیم و همان آمار و مسائل را مرور کنیم، بدون اینکه توانسته باشیم اقدام مؤثری انجام دهیم. ، و متأسفانه هنوز در اذهان عمومی، پارکینسون و آلزایمر را از بیماریهای مختص سنین پیری میدانند، اما امروز بر اساس مقالات و پژوهشهای انجامشده و با تأیید متخصصان مغز و اعصاب، مشخص شده که سن ابتلا به این بیماریها در حال کاهش است و حتی درباره رسیدن سن ابتلا به آلزایمر به حدود ۴۰ سال صحبت میشود، که با شنیدن نام سرطان، خیرین برای کمک به این حوزه بسیج میشوند و خیریههای مرتبط با سرطان، بهویژه سرطان کودکان، از حمایت بالای خیرین برخوردار هستند، اما اگر از ۱۰ نفر درباره پارکینسون سوال کنیم، ممکن است ۹ نفر اصلاً ندانند پارکینسون چیست. ممکن است نام آلزایمر را بیشتر شنیده باشند، اما بسیاری از مردم حتی نمیدانند این بیماری دقیقاً چه ابعادی دارد.

دکتر محمد پسرانرزاق، مدیرعامل انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر اصفهان، بیان کرد: حتی زمانی که در دانشگاه برای دانشجویان کار عملی در حوزه رسانه و ساخت فیلم تعریف میکنیم و موضوع پارکینسون را مطرح میکنیم، باید چند جلسه زمان بگذاریم تا برای دانشجویان توضیح دهیم که اساساً پارکینسون چیست و این مسئله معضل بزرگی است، و پارکینسون تنها یک بیماری فردی نیست،بلکه پارکینسون یک بیماری است و به دنبال این بیماری ممکن است طبقه اجتماعی یک خانواده تغییر کند،و گاهی ممکن است خانواده برای درمان بیمار مجبور به صرف هزینههای بالایی شود و در پایان، از یک طبقه اجتماعی به طبقه پایینتر سقوط کند و حجم انبوهی از بدهی نیز بر دوش خانواده باقی بماند، که ظرفیت و توان مشخصی داریم و بیش از این میزان، بدون همراهی و حمایت دیگران، برایمان مقدور نیست. امروز یک سازمان مردمنهاد هستیم و برای رشد و توسعه فعالیتهای خود، به حمایت خیرین نیاز جدی داریم. امیدواریم با جلب این حمایتها، سال آینده اعلام کنیم که با کمک خیرین چه اقداماتی در زمینه پیشگیری از آلزایمر و پارکینسون و کاهش و برطرف کردن آسیبهای اجتماعی ناشی از این بیماریها و مشکلاتی که خانوادهها با آن مواجه هستند، انجام دادیم.

دکتر رضا امانی، متخصص علوم تغذیه و فلوشیپ تغذیه بالینی، اظهار کرد: درگذشته بحث ژنتیک در بیماری آلزایمر و پارکینسون بسیار پررنگ بود و همچنان نیز نقش دارد، اما در سالهای اخیر عوامل دیگری نیز در منابع علمی مطرح شدند، که برای مثال، آلایندهها در گذشته به این اندازه مورد توجه نبودند، اما امروز به عنوان یکی از عوامل مؤثر در این بیماریها مطرح شدند، که استرس، تغذیه، خواب، فعالیت بدنی و سایر مؤلفههای سبک زندگی میتوانند بر سلامت جسم و مغز اثرگذار باشند و توجه به این عوامل باید از سالهای ابتدایی زندگی مورد توجه قرار گیرد، و استرس تنها یک مساله روانی نیست و میتواند از مسیرهای مختلف بر وضعیت جسمی و عملکرد مغز تأثیر بگذارد و به همین دلیل نباید نقش فشارهای روانی، اجتماعی و اقتصادی در سلامت افراد نادیده گرفته شود، و دستگاه گوارش دارای ارتباطات عصبی گستردهای با مغز است و در سالهای اخیر، محور روده، مغز به یکی از موضوعات مورد توجه در مطالعات علمی تبدیل شده است و نوع تغذیه و تغییرات ایجاد شده در وضعیت دستگاه گوارش میتواند از مسیرهای مختلف با سلامت مغز ارتباط داشته باشد، همین موضوع اهمیت توجه به الگوی غذایی سالم را بیشتر میکند.
دکتر رضا امانی، افزود: افزایش توجه پژوهشگران به عوامل مؤثر بر بیماریهای نورودژنراتیو (تخریب کننده عصب)، در سالهای اخیر، علاوه بر عوامل ژنتیکی، موضوعاتی مانند آلودگیهای محیطی، سبک زندگی، تغذیه و ارتباط میان دستگاه گوارش و مغز نیز بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفتهاند، و نقش سبک زندگی در سلامت مغز، مجموعهای از رفتارها و عادات روزمره از جمله نوع تغذیه، میزان فعالیت بدنی، کیفیت خواب و نحوه مدیریت استرس میتواند در سلامت فرد در طول زندگی مؤثر باشد و نمیتوان سلامت مغز را به یک عامل یا یک ماده غذایی خاص محدود کرد و لازم است مجموعهای از عوامل مؤثر بر سلامت در کنار یکدیگر دیده شوند.

دکتر رضا امانی، متخصص علوم تغذیه و فلوشیپ تغذیه بالینی، ادامه داد: نباید درباره یک ماده غذایی یا ترکیب خاص، انتظار معجزه در درمان بیماریهایی مانند آلزایمر و پارکینسون داشت، که در ارتباط با زردچوبه و ماده مؤثر آنها، کورکومین، که برخی مطالعات درباره ظرفیت این ترکیب در بیماریهای نورودژنراتیو انجام شده است اما میزان جذب کورکومین در بدن پایین است و نمیتوان مصرف زردچوبه را بهعنوان درمان آلزایمر یا پارکینسون معرفی کرد، و برخی فرآوردهها با هدف افزایش جذب کورکومین تولید شدهاند و ترکیب آن با فلفل سیاه نیز میتواند جذب آن را افزایش دهد اما مصرف این ترکیبات برای همه افراد مناسب نیست و در افرادی که داروهای ضدانعقاد یا آسپرین مصرف میکنند، باید ملاحظات لازم در نظر گرفته شود، که داشتن تغذیه متعادل، فعالیت بدنی، خواب کافی، کنترل استرس و توجه به کیفیت زندگی باید در کنار یکدیگر مورد توجه قرار گیرد، و آگاهیرسانی عمومی باید به گونهای باشد که مردم از سالهای جوانی نسبت به عوامل مؤثر بر سلامت خود حساس باشند و اصلاح سبک زندگی را به دوره سالمندی موکول نکنند.
دکتر فریبا فغانی، روانپزشک و فوقتخصص روانپزشکی سالمندان، اظهار کرد: بخشی از عوامل خطر ابتلا به آلزایمر قابل کنترل و اصلاح است، که کنترل فشار خون و دیابت، درمان اختلالات شنوایی، فعالیت بدنی، خواب مناسب و درمان افسردگی میتواند در کاهش خطر بروز اختلالات شناختی و آلزایمر مؤثر باشد، که در کنار کنترل بیماریهای زمینهای، فعالیت فیزیکی و فعال بودن ذهنی نیز اهمیت دارد و یادگیری مهارتهای جدید، افزایش فعالیتهای ذهنی و کسب تجربه و دانش در طول زندگی میتواند به ایجاد ذخیره شناختی کمک کند.
دکتر فریبا فغانی، افزود: یکی از باورهای نادرست درباره آلزایمردانستن فراموشی و اختلالات حافظه بهعنوان بخشی طبیعی از سالمندی است، اگرچه افزایش سن یکی از مهمترین عوامل خطر ابتلا به آلزایمر است اما بروز این بیماری، روند طبیعی افزایش سن محسوب نمیشود و فشار خون بالا، دیابت، اضافهوزن، کمتحرکی، آسیبهای مغزی ناشی از ضربه، اختلالات شنوایی و بینایی، افسردگی درماننشده و انزوای اجتماعی همه از عوامل مهم محسوب میشود و کنترل این بیماریها اهمیت زیادی دارد، در مراحل اولیه، بیمار ممکن است با مشکلات خفیف حافظه، فراموش کردن نام افراد یا دشواری در انجام برخی امور مواجه شود اما با پیشرفت بیماری، میزان وابستگی او به دیگران افزایش مییابد و در مرحله متوسط بیماری ممکن است علائمی مانند بیقراری، پرخاشگری، بدبینی و توهم نیز ایجاد شود که مراقبت از بیمار را برای خانواده دشوار میکند و در مراحل شدید، بیمار ممکن است برای غذا خوردن، لباس پوشیدن، رعایت بهداشت فردی و دیگر فعالیتهای روزمره به کمک کامل نیاز داشته باشد.

دکتر فریبا فغانی، روانپزشک و فوقتخصص روانپزشکی سالمندان، تصریح کرد: افسردگی درمان نشده میتواند بر عملکرد شناختی اثر بگذارد و بنابراین تشخیص و درمان آن باید جدی گرفته شود، که کاهش شنوایی درماننشده از جمله عوامل خطر قابل اصلاح است و سالمندانی که دچار کمشنوایی هستند باید برای ارزیابی و درمان آن اقدام کنند، استفاده از وسایل کمکشنوایی در صورت نیاز و اصلاح اختلالات شنوایی میتواند به حفظ ارتباط فرد با محیط اطراف و کاهش پیامدهای ناشی از انزوای اجتماعی کمک کند، و همچنین خواب مناسب یکی دیگر از عوامل مهم در سلامت شناختی است، و افرادی که خواب کافی و با کیفیتی ندارند یا دچار اختلالاتی مانند وقفه تنفسی هنگام خواب هستند، باید این مشکلات را جدی بگیرند چرا که که خواب مناسب و داشتن نظم در ساعت خواب و بیداری اهمیت دارد و اختلالات خواب باید در صورت وجود، مورد بررسی و درمان قرار گیرد.
روانپزشک و فوقتخصص روانپزشکی سالمندان، ادامه داد: همه فراموشیها آلزایمر نیستند، تشخیص زودهنگام آن راباید ضروری دانست و هر فردی که با اختلال حافظه مراجعه میکند، مبتلا به آلزایمر نیست و ابتدا باید علل مختلف ایجادکننده اختلال حافظه بررسی شود و در ارزیابی فرد، شرح حال، معاینه، آزمایش خون و بررسی علل قابل برگشت مانند کمکاری تیروئید و کمبود برخی ویتامینها اهمیت دارد که در صورت نیاز، تصویربرداریهایی مانند سیتیاسکن یا امآرآی و آزمونهای شناختی و روانشناختی نیز انجام میشودف که درمان این بیماری شامل مدیریت مشکلات حافظه و شناخت و همچنین کنترل علائم رفتاری و روانپزشکی است و داروهای موجود میتوانند در برخی بیماران به کنترل یا بهبود نسبی علائم کمک کنند اما هنوز درمان قطعی که بتواند به طور کامل روند بیماری را متوقف کند وجود ندارد.
دکتر فریبا فغانی، روانپزشک و فوقتخصص روانپزشکی سالمندان، تاکید کرد: خانواده و مراقبان نیز به شدت تحت تأثیر آن قرار میگیرند و هنگامی که بیمار به مراقبت شبانهروزی نیاز پیدا میکند، ممکن است یکی از اعضای خانواده مجبور شود شغل خود را ترک کند یا خانواده برای مراقبت از بیمار پرستار استخدام کند که هزینه زیادی به آنها تحمیل میکند، و علاوه برهزینههای اقتصادی، فشار روانی ناشی از مراقبت طولانیمدت نیز بسیار قابل توجه است و بخش مراقبت یکی از قسمتهای کمتر دیدهشده بیماری آلزایمر محسوب میشود، که آموزش خانواده درباره نحوه برخورد با بیقراری، سردرگمی و سایر رفتارهای ناشی از بیماری میتواند نقش مهمی درمدیریت بیمار داشته باشد و تشخیص زودهنگام و مداخلات بهموقع میتواند به حفظ استقلال بیمار برای مدت طولانیتر کمک کند و زمان نیاز به مراقبت شبانهروزی را به تأخیر بیندازد، و افزایش آگاهی خانوادهها درباره عوامل خطر قابل اصلاح، مراجعه بهموقع افراد دارای اختلال حافظه و حمایت از مراقبان باید بیش از گذشته مورد توجه نظام سلامت و جامعه قرار گیرد، و ما توان محدودی داریم و برای توسعه خدمات، پیشگیری از پارکینسون و آلزایمر و کاهش آسیبهای اجتماعی خانوادههای درگیر با این بیماریها، به حمایت خیرین نیازمندیم.

در پایان دکتر احمد چیتساز، متخصص بیماریهای مغز و اعصاب، در پاسخ به سوال خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز، مبنی بر این که روش شناسایی بیماران آلزایمر به طور خلاصه چکونه قابل تشخیص است، اظهار کرد: مدیریت بیماریهای شناختی به همکاری مجموعهای از متخصصان و ارائه خدمات منسجم نیاز دارد و آگاهی عمومی نیز باید در این زمینه افزایش پیدا کندف و بررسیهای شناختی و آزمونهایی مانند آزمونهای استاندارد ارزیابی حافظه و عملکرد شناختی میتوانند به شناسایی و ارزیابی اختلالات کمک کنند و نباید علائم حافظه بدون بررسی تخصصی به آلزایمر نسبت داده شود.
و سپس دکتر فریبا فغانی، روانپزشک و فوقتخصص روانپزشکی سالمندان، در ارتباط با روش شناسایی بیماران آلزایمر اظهار کرد: تشخیص آلزایمر بر اساس مجموعهای از یافتههای بالینی و بررسیهای تخصصی انجام میشود و افراد دارای اختلال حافظه بهتر است برای ارزیابی به متخصص مغز و اعصاب یا روانپزشک آشنا با اختلالات شناختی مراجعه کنند.
انتهای پیام/*
