سرهنگ علی سبحانی: تاثیر شیوه های فرزند پروری در گرایش افراد به جرم
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز،
پایگاه خبری احوال نیوز، تحقیقات و پژوهش های صورت گرفته و تحلیل های آماری انجام شده حاکی از آن است که رابطه معناداری بین شیوه های فرزند پروری و گرایش افراد به ارتکاب جرم وجود دارد .
خانواده پایه اساسی و سازنده مهم ترین ساخت اجتماع است و وجود همه نظام های دیگر بستگی به مشارکت در نظام خانوادگی دارد چرا که اولین سرمایه اجتماعی است که فرد با آن روبرو می شود و می تواند نیازهای جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی اعضایش را تامین کند و در این میان کارکرد عاطفی خانواده در پیشگیری از انحرافات اجتماعی مؤثر است.
زمانی که این نهاد نتواند وظایف و کارکردهایش را به درستی انجام دهد عاملی برای تربیت و تحویل افرادی با مشکلات فردی و اجتماعی به جامعه خواهد بود که وجود ناهنجاری ها و آسیب های اجتماعی مانند بزهکاری، خودکشی، اعتیاد، طلاق و… گواه این مسئله است.
در حقیقت خانواده سالم و رشد یافته با تربیت فرزندانی صالح، ضامن سلامت و سعادت جامعه است و رفتار ناشی از نقشی که در خانواده آموخته می شود نمونه و سرمشق رفتار در سایر قسمت های جامعه خواهد بود.
شیوه های فرزند پروری
هر خانواده شیوه های خاصی را در تربیت فردی و اجتماعی فرزندان خویش به کار می گیرد. این شیوه ها که شیوه های فرزند پروری نامیده می شوند متاثر از عوامل مختلفی از جلمه عوامل فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و… می باشد. امروزه محققان در خصوص سبک های فرزند پرروی والدین و تاثیراتی که هر کدام از آنها بر رشد کودکان دارند به بحث و بررسی پرداخته و الگوهای مختلفی را ارائه کردند اما تقریباً همه الگوها در ۴ شیوه زیر خلاصه می شوند:
۱-والدین قاطع و اطمینان بخش
والدینی که این الگوی فرزند پروری را دارند به فرزندان خود استقلال و آزادی فکر می دهند و آنها را تشویق می کنند و نوعی محدودیت و کنترل را بر آنها اعمال می دارند. در خانواده هایی با والدین مقتدر اظهار نظرها و ارتباط اخلاقی وسیع در تعامل کودک و والدین وجود دارد و گرمی و صمیمت نسبت به کودکان در سطح بالاست.
۲-والدین سهل گیر
این والدین به صورت افراطی نسبت به کودکان خود پذیرش و پاسخ دهی دارند اما توقعی از کودکان خود ندارند و نسبت به آموزش رفتارهای اجتماعی فرزند خود سهل انگار هستند. در این خانواده ها نظم و ترتیب قانونی کمی حکم فرماست و پایبندی اعضاء به قوانین و آداب و رسوم اجتماعی بسیار کم و هر کس هر کاری که بخواهد می تواند انجام دهد.
۳-والدین مستبد
شیوه فرزند پرروی استبدادی با ویژگی بالا و پذیرش پایین مشخص شده است. این والدین قوانین خود را به صورت انعطاف ناپذیری تحمیل می کنند از نظر تربیتی خشن و تنبیه گرند. با رفتار بد مقابله می کنند و کودک بد رفتار را تنبیه می کنند و ابراز محبت و صممیت آنها نسبت به کودکان در سطح پایین است. آنها امیال کودکان را در نظر نمی گیرند و عقایدش را جویا نمی شوند. کودکان دارای چنین والدینی ثبات روحی و فکری ندارند و خویشتن را بدبخت می پندارند، آنها زود ناراحت می شوند و در برابر فشارهای روحی روانی آسیب پذیرند.
۴-والدین مسامحه گر یا بی توجه
این والدین دارای ویژگی های کنترل کم، انتظارات کم، پذیرش کم و پاسخگویی کم هستند. به نظر می رسد آنها نگران بچه های خود نیستند و حتی ممکن است آنها را طرد کنند. آنها طوری درگیر مسائل شخصی خود هستند که فرصت ایجاد و اجرای نظم و قانون در خانواده خود را ندارند.
نقش شیوه های تربیتی والدین در گرایش افراد به جرم
براساس این شیوه های فرزند پروری می توان خانواده را جایگاه اولیه یادگیری ها و خواستگاه بسیاری از تنش ها، ناکامی ها، موفقیت ها و حتی انحرافات دانست. در واقع محیط گرم و دوستانه خانواده ای که دارای روابط خوب و صمیمانه باشد معمولاً کودکان سالم با شخصیت مثبت و فعال را به بار می آورد. بر عکس خانواده ازهم پاشیده، زندگی در محیط آلوده و منحرف کننده، عدم مراقبت دقیق والدین و بی توجهی آنها به امر تعلیم و تربیت فرزندانشان، اساس انحرافات را در آینده پایه ریزی می نماید و یکی از شرایط جرم زا قلمداد می شود.
بنابر آنچه گفته شد جامعه شناسان و روانشناسان به این نتیجه رسیدند که بین شیوه های تربیتی خانواده ها و روابط درون خانواده با گرایش افراد به ارتکاب جرم رابطه جدی وجود دارد. در تحقیقات صورت گرفته از برخی زندانیان هم نشان می دهد طرد شدگی، فقدان رابطه گرم و عاطفی در بین خانواده، عدم حمایت والدین، فقدان انسجام در خانواده ونظارت نداشتن والدین مجرمان بسیار بالاست.
با توجه به تحقیقات و پژوهش های صورت گرفته و تحلیل های آماری انجام شده به رابطه معنادار بین شیوه های فرزند پروری و گرایش افراد به ارتکاب جرم پی می بریم و در می یابیم که شیوه های فرزند پروری والدین در گرایش فرزندان به ارتکاب جرم تاثیر بسزایی دارند.
نتیجه گیری
یافته های بدست آمده از تحقیقات و پژوهش های جامعه شناسان و روانشناسان در مورد شیوه های فرزند پروری والدین نشان می دهند که خانواده های مجرمین به دلیل از هم پاشیدگی، ناسازگاری و عدم توانایی در تربیت فرزندان، بیشتر از سبک های فرزند پروری مسامحه گر و استبدادی استفاده می کنند.
در الگوی مسامحه گر (بی توجه ) والدین دارای ویژگی کنترل کم، انتظارات کم و پاسخگویی کم هستند. این الگو در شیوه فرزند پروری موجب کجروی اجتماعی در فرزندان می شود. در واقع هنگامی که فرزندان در دوره نوجوانی پیوندهای اجتماعی و خصوصاً عاطفی با خانواده خود را از دست می دهند کنترل اجتماعی مؤثر را احساس نکرده و آزادی عمل بیشتری برای گرایش به انحرافات اجتماعی پیدا می کنند.
خانواده های مستبد هم غالباً می خواهند رفتار فرزندان خود را کنترل کنند و از اطاعت بی چون و چرا استفاده می کنند. استفاده از این روش ها بر تعارض های فرزندان می افزاید. این الگو از شیوه های فرزند پروری نیز باعث می شود که فرزندان کجرفتاری را در طول تعامل خود و طی فرآیندهای خاصی یاد بگیرند.
در خاتمه باید متذکر شد که پیشگیری اجتماعی از جرم نیازمند آموزش حل مسئله، مهارت های زندگی و سبک تربیتی صحیح به خانواده ها است تا با نظارت و کنترل صحیح و مناسب بر فرزندان از زمینه سازی گرایش آنان به ارتکاب جرم در آینده جلوگیری شود.برای دست یابی به این هدف نیز بایستی نقش سازمان ها و نهادهای مردمی در امر پیشگیری اجتماعی از جرم بیش از پیش پررنگ تر شود.
منابع:
۱-اعزازی، شهلا(۱۳۸۰) بررسی مسایل اجتماعی ایران
۲-شیخ صالح، منوچهر(۱۳۸۸)، خانواده و ترک اعتیاد
۳-محمدی فر، محمد علی(۱۳۸۹) نقش خانواده در پیشگیری از اعتیاد
۴-هیبتی، خلیل (۱۳۸۱) بررسی شیوه های فرزند پروری والدین
تهیه و تنظیم: سرهنگ علی سبحانی، فرمانده انتظامی شهرستان خمینی شهر
انتهای پیام/*
