سید حسام سید حسینی: مذاکره زیر سایه تجهیز نظامی اسرائیل آیا بازگشت به برجام عقلانی است؟
پایگاه خبری احوال نیوز ،
سید حسام سید حسینی: مذاکره زیر سایه تجهیز نظامی اسرائیل آیا بازگشت به برجام عقلانی است؟
سید حسام سید حسینی: مذاکره زیر سایه تجهیز نظامی اسرائیل آیا بازگشت به برجام عقلانی است؟
یادداشت تحلیلی
مذاکره زیر سایه تجهیز نظامی اسرائیل؛ آیا بازگشت به برجام عقلانی است؟
سیدحسام سیدحسینی قهه | نویسنده و پژوهشگر روابط بینالملل
چکیده
با وجود اعلام آتشبس میان ایران و رژیم صهیونیستی، ورود ۱۷ فروند هواپیمای حامل تجهیزات نظامی غربی به سرزمینهای اشغالی بار دیگر چهره واقعی سیاست خارجی ایالات متحده و متحدانش را نشان داد: تداوم سلطهطلبی در پوشش دیپلماسی. برجام در شکل فعلی خود، بیش از یک توافق عادلانه، ابزاری هوشمندانه برای مهار و تضعیف راهبردی جمهوری اسلامی ایران است. آیا بازگشت به چنین چارچوبی بدون تضمین و تغییر بنیادین عقلانی است؟
۱. از آتشبس تا ارسال تجهیزات؛ صلحی ساختگی
کاهش تنشها و اعلام آتشبس میان ایران و رژیم صهیونیستی امیدهایی به وجود آورد، اما ورود فوری ۱۷ فروند هواپیمای ترابری نظامی غربی به سرزمینهای اشغالی نشان داد هدف غرب نه ثبات منطقه، بلکه حفظ برتری نظامی متحدان خود است. این اقدام، ماهیت واقعی سیاست خارجی غرب را نمایان ساخت؛ نه آغاز صلح، بلکه تداوم «صلح مسلح» و بازی تاکتیکی با زمان است.
۲. برجام؛ پوشش دیپلماتیک سلطهگری
برجام فراتر از توافق فنی هستهای، به ابزاری برای:
تحمیل نظارت دائمی بر زیرساختهای بومی ایران؛
حفظ ساختار تحریمهای چندلایه با ظاهری قانونی؛
اجرای سلطه نرم در قالب همکاری بینالمللی تبدیل شده است.
همزمان، اقدامات خصمانه آمریکا و رژیم صهیونیستی از جمله ترور فرماندهان مقاومت و دانشمندان هستهای شدت گرفته است. نمونه بارز آن، ترور سردار شهید حاج قاسم سلیمانی بود که نقض آشکار حقوق بینالملل و مصداق تروریسم دولتی به شمار میرود. هدف غرب مهار ایران بهعنوان بازیگری مستقل است، نه پذیرش آن.
۳. اروپا؛ شریک انفعال، نه توازن
کشورهای اروپایی که ظاهراً میانجی بیطرفاند، در واقع:
از سیاست فشار حداکثری آمریکا پیروی کردند؛
در راستیآزمایی تعهدات خود صادق نبودند؛
نه تنها اقدامی مستقل در برابر تحریمها نکردند، بلکه زمینهساز امتیازدهی بیشتر از سوی ایران شدند.
اروپا به جای ایفای نقش متوازن، شریک منفعل و تاییدکننده سیاستهای یکجانبه غرب شده است.
۴. حضور نظامی آمریکا؛ مانع امنیت پایدار
استقرار پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه، خواست ملتهای منطقه و حتی بخش بزرگی از افکار عمومی غرب نیست. این حضور اشغالگرانه و مداخلهجویانه، یکی از موانع اصلی رسیدن به امنیت پایدار در غرب آسیا است. بدون خروج واقعی نیروهای بیگانه، هیچ توافق دیپلماتیکی به امنیت بلندمدت نمیانجامد.
۵. منشور سازمان ملل؛ معیار فراموششده
ماده نخست منشور سازمان ملل اهدافی چون حفظ صلح، احترام به استقلال کشورها، حق تعیین سرنوشت ملتها و توسعه همکاریهای بینالمللی را تبیین میکند. اما اقدامات یکجانبه و سلطهگرانه غرب از جمله تحریمها و ترور فرماندهان مستقل، در تضاد با این اصول است. به نظر میرسد منشور فقط زمانی معتبر است که منافع بلوک غرب را تامین کند، نه هنگامی که ملتهای مستقل عدالت و حاکمیت واقعی میطلبند.
جمعبندی
برجام اگر ابزاری برای مهار و تضعیف ایران باشد، مذاکره در چارچوب فعلی نه عقلانی است، نه مشروع و نه سودمند؛ مگر آنکه آمریکا از منطقه خارج شود، اشغالگری پایان یابد و تحریمها کاملاً برداشته شود. تمدن ایرانی-اسلامی با ظرفیتهای علمی، فرهنگی، اقتصادی و انسانی خود میتواند تحریمها را بیاثر کند و سازوکارهای سلطه را ناکارآمد سازد. تکیه بر توان بومی، تعمیق پیوندهای منطقهای و بازخوانی حکمت سیاسی اسلامی، راهبرد مقابله عزتمندانه با نظام ناعادلانه جهانی است.
سخن پایانی
غرب باید بپذیرد که احترام به استقلال ملتها شرط نخست امنیت جهانی است. راه صلح تنها از مسیر خروج آمریکا از منطقه و پایان اشغالگری رژیم صهیونیستی میگذرد؛ نه از تکرار مذاکراتی که هدف نهاییشان محدودسازی استقلال ملتهاست.
خدایا! این سرزمین را امن و استوار بدار، پرچم حق را برافراز، پرده ظلم را برانداز، و فرج ولیات را نزدیک ساز. ما را یاوران و همراهان او، و مجاهدان پیشرو قرار ده.
انتهای پیام /*
