صفدر دوام: ای حافظ شیرازی، تو محرم هر رازی.../ «برای روز حافظ»
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز :
«ای حافظ شیرازی، تو محرم هر رازی، برما نظر اندازی…» این تکیه کلام موزون اکثر مردم ما در دق الباب کردن دیوان خواجه حافظ شیرازی است که مراد دل از تماشای باغ عالم هستی غزلیات حافظ می جویند.امٌا در همین دیباچه «فال حافظ» که عوام و خواص در تاریخ گذشته و زمانه ما رمزآلود است و پندی شگرف بر سیره زندگی انسان دارد، مرید غزلیات خواجه شیراز تأکید دارد که محرم راز است و به خلوت انس احوالش جای دارد و حافظ صدر نشین خیالش شده است.جناب حافظ خود این ضمانت داده که راز دل ها را نهفته می دارد و نمی گذارد که «رازِ سر به مُهر» دوستانش «به عالم سَمَر شود»محرم راز بودن نخستین گام دوستی بابنیاد است و او بر این اساس می گوید:
«مامحرمان خلوت انسیم غم مخوربا یار آشنا سخن آشنا بگو»
زمانه حافظ عصری پرخطر و مخاطره اجتماعی است، انحطاط اخلاق و ترویج ریا و «زهد ریایی» که می گوید:
« می صوفی افکن کجا می فروشندکه در تابم از دست زهد ریایی»
در این ناهمگونی اجتماعی «محرم راز» بودن خود نقطه عطف برای جامعه است که با اخلاق درویشی التیام آلام جامعه شود که می گوید:
«از کران تا بکران لشکر ظلمست ولیاز ازل تا به ابد فرصت درویشانست»
این نکته باریکتر از مو یعنی راز دار بودن شاعر همه اعصار خواجه شمس الدین حافظ شیرازی است، قلندری که با جهان بینی دقیق احوال زمانه خویش و ادوار پس از زیستنش را نیز می داند و با غزل هایی زیبا مثل خال «رخ اندیشه» معنای عشق ورزیدن و «عیب پوشیدن» را که از «پیرمیکده» آموخته است برای دوستانش آشکار می سازد.آتش شعله ورِ درد و فراق و… در سینه مردمان ما در ادوار پر نشیب و فراز تاریخ این کهن سرزمین همواره با تسکین داروی «خلوت نشین» و محرم رازی چون حافظ شیرازی فرو خفته است، مگر نه این است که در هر تفأل او را با همین صفت می خوانیم؟! و این همان سرّ عاشقانه دوستی است که در قلم نمی گنجند!
«قلم را آن زبان نبوَد که سرّ عشق گوید بازورای حد تقریرست شرح آرزومندی»
صفدر دوام
انتهای پیام/*
