پویش رهاییِ کودکانِ کارِ مجازی / سواد رسانه ای
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز :
بارها شنیدهایم به کودکان کار خیابانی پول ندهیم؛ زیرا با این عمل فقط به سواستفاده بیشتر از آنها کمک کردهایم و آن سردسته را پولدارتر کردهایم.
در برابر کودکان کار فضای مجازی چه کنیم؟ آیا بین آن سردسته کودکان کار خیابانی و والدینی که برای صرفه اقتصادی خود از کودکشان به عنوان ابزار کسب درآمد استفاده میکنند، تفاوتی وجود دارد؟
استثمار کودکان به هر شیوه ناپسند است حتی تحت عنوان سالمترین فعالیتها مانند ورزش… برای نمونه، بعد از آن همه هیاهو برای هیچ، آرات حسینی از سپاهان جدا شد. از روایات غیر واقعی، تا تمرینهای سخت تا اسطورهسازیِ تبلیغی و. همه این موارد برای سن و استعدادکودکی چون آرات، نه تنها آیندهسازنیست بلکه آیندهسوز است.ما دربرابرمصلحتسنجی پدرکودکی چون آرات، حتی اگربرایمان قابل قبول هم نباشد، کاسه داغتر از آش نیستیم. اماسواستفاده ازاستعدادهای یک کودک به اسم پروراندن وشکوفاکردنش به سود جیب وشهرت والدین، واضح است. بلندپروازی نادرست والدین درکودکی، همزمان تخریب دوران کودکی وآینده آن فردرابه همراه دارد.
اگربپذیریم که دامن زدن به شهرت کودک کارمجازی،تنهابه نفع پرکردن جیب والدین طمعکارش است،آیابازهم بالایک وکامنت وهواداریهای مجازی میخواهیم درتخریب کودکی وآینده آن فردسهیم باشیم؟گاهی موثر بودن باآنفالوکردن وعدم حمایت ازرویکردهای اشتباه رقم میخوردتافالوکردن وحامی بودن
بیایید پویش آنفالوکردن صفحات کودکان کارمجازی مانند آرات راجدی درپیش بگیریم
مهدی جمشیدی
انتهای پیام/*
