به گزارش خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز ، نشست خبری از سلسله نشست‌های ترجمان دانش ظهر سه شنبه ۱۴۰۰/۹/۲۱ در محل تالار کوثردانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، باحضور دکتر مهدی احمدی‌فر، مدیر واحد ترجمان دانش دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، و دکتر حبیب الله دهقان، عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، و دکتر کریم ابراهیم پور، متخصص سم شناسی محیط و عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، و دکتر افشین ابراهیمی، معاون پژوهشی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، و با حضور اصحاب رسانه برگزارشد.
در این نشست خبری ، دکتر کریم ابراهیم پور عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط متخصص سم‌شناسی محیط دانشکده بهداشت علوم پزشکی اصفهان، در پژوهشی تحت عنوان « ارزیابی کمی و کیفی میکروپلاستیک‌های موجود آب و رسوبات رودخانه زاینده رود در سال ۱۳۹۹ » با بیان این نکته که : یکی از جدیدترین آلاینده‌های زیست محیط که جلب توجه زیادی کرده موضوع میکروپلاستیک است ابراز داشت : حدود ۵۰ سال است که پلاستیک به صورت گسترده در زندگی ما استفاده می‌شود آخرین آمار مصرف میکروپلاستیک در جهان ، چیزی حدود ۴۰۰ میلیون تن در سال است. هر نوع پلاستیکی که شما تصور بفرمائید از بطری آب تا وسایل مصرفی که در صنعت استفاده می‌شود و بعد از اینکه عمر آنها تمام شد نهایتاً وارد محیط زیست می‌شود. و در محیط نسبتا ماندگار هستند طول عمر ۳۰۰-۴۰۰-۵۰۰ سال برای این ها تصور می شود یعنی ۵۰۰سال طول می‌کشد تایک بطری آب تجزیه شود و خاتمه اثرات سمی آنرا در محیط ببینیم.
دکتر کریم ابراهیم پور عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خاطرنشان کرد : تنها اتفاقی که برای این مواد پلاستیکی که در محیط رها شده می‌افتد ، اینکه آنها خرد می‌شوند یعنی در اثر سایش ، برخورد ، کوبش و نور آفتاب خرد و ریزتر می شوند و قطعاتی پیدا می‌کنند به اندازه زیر ۵ میلیمتر که میکروپلاستیک گفته می‌شود و در ادامه حتی ریزتر هم می‌شوند. و نانو پلاستیک می شوند قطعات پلاستیکی زیر یک میلی متر را نانو پلاستیک می‌گوییم. دکتر کریم ابراهیم پور اعلام کرد: وقتی پلاستیک در ابعاد میکرو وارد محیط زیست می‌شود امکان ورود به بدن جانداران را پیدا می‌کند و جذب بدن می‌شود و جذب این میکروپلاستیک‌ها در درجه اول عوامل مختل کننده هورمونی هستند و سیستم‌های هورمونی بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهند و عواملی مثل ناباروری ، نازایی ، سقط جنین ، عوارض التهابی روده و سیستم گوارشی و کبد می تواند درگیر کند که تجمع میکروپلاستیک‌ها در بدن و سایر اندام‌ها به آن نسبت داده می‌شود. سیستم لنفاوی جذب خوبی دارند. پس سمیت آنها قطعی است و ما باید نگران باشیم.
دکتر کریم ابراهیم پور بیان کرد : نمکی که سر سفره شما گذاشته شده از محیط می‌آید ، در انگلستان در هر کیلوگرم نمک ۱۴۰۰ تا قطعه پلاستیک( نانو و میکرو) و در آمریکا در هر کیلوگرم نمک ۸۰۰۰ قطعه پلاستیکی وجود دارد. وی همچنین افزود: در ایتالیا در هر کیلوگرم نمک ۸۲۰۰۰ در کرواسی عدد ۲۰۰۰۰۰ و در ایران عدد یک را گزارش کرده‌اند. در مورد آب آشامیدنی ، در کشور آمریکا هر لیتر آب ۶۰ قطعه پلاستیک در کشور سوئیس که سیستم بهداشتی ایمنی دارد ۵ قطعه و در هند ۲۰ قطعه است. در کشور آمریکا آب بطری شده ۱۴۰۰۰ قطعه در هر بطری و در آلمان ۴۹۰۰۰ در اندونزی ۷۱۰۰ قطعه پلاستیکی گزارش شده است که کاملاً نگران کننده است.
دکتر کریم ابراهیم پور عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، همچنین افزود : ما در گروه بهداشت محیط روی میکروپلاستیک‌ها آزمایش‌هایی انجام می‌دهیم که هم سمیت آن را بررسی کنیم وهم ببینیم وضعیتمان در این محیط به چه شکل است. چون زاینده رود آب آشامیدنی حدود چهار و نیم میلیون نفر را تامین می‌کند هم استان اصفهان و هم استان‌های همجوار می‌خواستیم ببینیم وضعیت پلاستیک در این تصفیه خانه که علی القاعده پتانسیلی برای حذف پلاستیک ندارد و این آب وارد سیستم توزیع آب شهری خواهد شد چطور است. مطالعه گسترده ای انجام شد و ما میزان میکروپلاستیک را از سرچشمه زاینده رود در کوهرنگ تا نهایتاً مقطع خروجی شهر اصفهان بررسی کردیم که این قسمت اول مطالعه ما بود ( اگر زاینده رودی در کار بود انشاالله) قسمت دوم مطالعه ما از زاینده رود تا تالاپ گاوخونی است که بررسی خواهد شد.
دکتر کریم ابراهیم پور ابراز داشت : آماری نداریم که چقدر پلاستیک وارد زاینده رود می‌شود. پلاستیک‌هایی که وارد زاینده رود می‌شود کم کم خورد می‌شود و به قطعات کوچکتر تبدیل می‌شود و حجمی از پلاستیک وارد زاینده رود می‌شود. وی افزود : در این مطالعه طی دو هفته از ایستگاه چلگرد تا پل شهرستان ، ایستگاه به ایستگاه و مقطع به مقطع نمونه آب بررسی انجام شد. ذرات پلاستیکی از آب زاینده رود جدا شده در زیر میکروسکوپ ۴۰ برابر بزرگنمایی شد. این ذرات از نظر اندازه ، سایزبندی شد وجنس آنها شناسایی شد.
دکتر کریم ابراهیم پور عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خاطرنشان کرد : در ایستگاه چلگرد نمونه آبی که بررسی شد ، میزان میکروپلاستیک در آب صفر بود. ما در هر ایستگاه هم آب را بررسی می‌کردیم و هم بستر آب نمونه برداری می‌شد. این نشان داد در مسیر رودخانه هرچه جلوتر می‌آییم و در خروجی اصفهان ، پل شهرستان ، در رسوبات بستر رودخانه حدود ۵۵ قطعه پلاستیکی در یک کیلو گرم لجن کف رودخانه است و در آب رودخانه دریک متر مکعب حدوداً ۶۰ قطعه پلاستیکی در رودخانه بوده است. بدیهی است ، میزان فعالیت‌هایی که در کنار رودخانه اتفاق می‌افتد ، منشا آلودگی است. ( یشتر فعالیت‌های انسانی و توریستی ، همان فعالیت‌های عادی روزانه که در کنار زاینده رود انجام می دهیم و مقداری مواد پلاستیک و ظروف یکبار مصرف در محیط زیست رها می‌کنیم ، آزادسازی فاضلاب‌های شهری یا روستاها و شهرهایی که در
مسیر رودخانه هستند ممکن است پسمانده‌های خانگی را به رودخانه بریزند) ما در بحث محیطی همیشه به دنبال نقاط داغ ، جا هایی که آلودگی به صورت ویژه وارد آب رودخانه شود بودیم ، ما احساس می‌کردیم که در کنار صنایع این اتفاق بیشتر بیفتد ولی مطالعه ما نشان داد که نه همان اتفاقی که نوع و جنس میکروپلاستیک‌هایی که در خود رودخانه یافت شد بیشتر از نوع فعالیت های انسانی و توریستی است. این مطالعه مضمون آلودگی‌های صنعتی نظر ما را به سمت آلودگی‌های خانگی تغییر داد.
دکتر کریم ابراهیم پور بیان کرد: آب زاینده رود هم مصرف کشاورزی ، شرب دارد و مصارف احشام را دارد در قسمت شرب مستقیماً پلاستیک‌ها از شیر آب باز می‌کنیم و میل می‌کنیم. احشامی که از آب رودخانه مصرف می‌کنند پلاستیک‌ها و میکروپلاستیک‌ها وارد بدن آنها می شود. پلاستیک‌ها و میکروپلاستیک‌ها ، خاصیت تجمع زیستی دارند یعنی در بدن موجودات زنده تجمع پیدا می‌کنند. ماهی که از رودخانه صید می‌کنید و مصرف می‌کنید ذرات پلاستیکی در گوشت ماهی است همچنین سایر احشام مانند گاو و گوسفند و بز وقتی آب مصرف می‌کنند این مواد پلاستیکی در بدن آنها تجمع پیدا می‌کند و بعد وارد زنجیره غذایی ما می‌شود به خصوص بز که عادت به خوردن پلاستیک دارد. بخشی از آب زاینده رود که مصرف کشاورزی دارد باز دوباره جذب بسیار بالایی از پلاستیک‌ها در میوه گیاهان انجام می‌شود حتی در بذر گیاه هم تجمع پیدا می‌کنند .این پلاستیک‌هایی که در آب و محیط زیست رها می‌شوند نهایتاً به دست انسان می‌رسد و عوارضی که شاهد آن هستیم و در شهر اصفهان به عنوان شهر صنعتی نه توریستی ، به این صورت تاثیر می‌گذارد. این دغدغه‌ای است که اگر فاضلاب‌های شهری به آب‌های سطحی راه پیدا کنند مشکلی را به این صورت ایجاد می‌کند.
ما یک مقدار میکروپلاستیک هم به صورت اولیه در وسایل آرایشی و بهداشتی تولید می‌کنیم مثلاً خمیر دندان‌هایی که حاوی میکروپلاستیک هستند یا شامپوهایی که به عنوان لایه بردار استفاده می‌شوند آن عامل لایه بردار در واقع ذرات میکروپلاستیک است در اتحادیه اروپا این‌ها منع مصرف شده‌اند چون جدی برخورد می‌شود ولی در کشور ما استفاده می‌شود دکتر کریم ابراهیم پور عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان تاکید کرد : میکروپلاستیک‌های اولیه میکروپلاستیک‌هایی هستند که بشر خودش تولید می‌کند میکروپلاستیک‌های ثانویه آنهایی هستند که پلاستیک‌هایی که در محیط رها می‌شوند تجزیه می‌شوند وارد محیط زیست می‌شوند با توجه به مشکلی که میکروپلاستیک‌ها الان ایجاد کرده‌اند ، در خیلی از کشورها سیاست‌گذاری هایی انجام شده است که استفاده از پلاستیک محدود شود.دکتر کریم ابراهیم پور همچنین افزود : در بازدیدی که اخیرا از کارخانه کمپوست اصفهان داشتیم ، تولید زباله فقط در شهر اصفهان روزانه ۱۰۰۰ تن است که ۲۰۰ تن آن پلاستیک است. پلاستیک‌هایی که قابل بازیافت نیست و صرفاً می‌روند در زمین دفن می‌شوند. در کشور آمریکا ، اگر از فروشنده کیسه پلاستیکی درخواست کنید ۲ الی ۳ دلار مالیات تعلق می‌گیرد و مجبور هستند کیسه خرید با خودشان همراه ببرند در اتحادیه اروپایی به استفاده از کیسه های پلاستیکی مالیات بسته شده است. ولی فرهنگ ما اینطور است که اگر مغازه دار پلاستیک بیشتری ندارد احساس می‌کنیم به ما توهین شده است و حق مسلم خود می‌دانیم که از مغازه‌دار پلاستیک بیشتری بگیریم میانگین چیزی که برای کشور ما تعریف شده است پرسشنامه ای که پر شده است ، استفاده از کیسه پلاستیکی برای هر نفر میانگین روزی ۱ کیسه است. نیاز است که فرهنگ سازی خیلی خوبی در این زمینه انجام شود و ما فکر نکنیم ، این پلاستیک‌ها جایی دور می‌روند عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان هشدار داد: نیاز است رسانه‌ها اطلاع رسانی کنند وضعیت آب زاینده رود به این شکل است و هر ساله تشدید می‌شود به علت رفاه زدگی اینکه ما از ظروف پلاستیک و یکبار مصرف استفاده کنیم ، این رفاه نیست بلکه رفاه زدگی است. متاسفانه فرهنگ ما به این سمت رفته است متاسفانه چون کشور ما تولید کننده محصولات پتروشیمی است و قیمت این محصول نسبتا ارزان است و ما به این شکل استفاده می‌کنیم وضعیت خیلی جالب نیست.
وی تاکید کرد: من از رسانه‌ها خواهش می‌کنم که روی این موضوع میکروپلاستیک با حساسیت بیشتری کار کنند. من فکر می‌کنم الان وقت آن است که رسانه‌ها اطلاع رسانی کنند. وضعیت زاینده رود بدتر از سایر رودهای کشورها نیست. ولی این یک عامل خطر خیلی مهم است. اگر رودخانه‌ای به دریا بریزد نه اینکه ما نگران نباشیم شاید نگرانی ما کمتر باشد ولی زاینده رود حتی زمانی که به گاوخونی هم می‌ریخته آب در گاوخونی مصرف پرندگان داشته است در خاک ایجاد آلودگی خاک می‌کرده الان هم که گاوخونی خشک شده است همان پلاستیک‌هایی که همان سال‌ها به گاوخونی رفته با چرخش باد به سمت شهر اصفهان برمی‌گردد.دکتر کریم ابراهیم پور عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان درپایان این نشست خبری تاکید کرد: اگر پتانسیل بازیافت پلاستیک افزایش پیدا کند تولید پلاستیک کم می‌شود. ما می‌خواهیم آلاینده‌ها در محیط اثراتشان تمام شود. در مورد پلاستیک‌ها فرایند تجزیه شدن خیلی دیر اتفاق می‌افتد. نور خورشید آنها را به قطعات ریزتر تبدیل می کند ولی اینکه به کربن و هیدروژن تجزیه کند ، این اتفاق نمی‌افتد.
انتهای پیام/*
