یادداشت :پیمان گرامی رئیس هیئت ورزش های آبی استان اصفهان
خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز ،
دریغ است ایران که ویران شود ڭنام پلنگان و شیران شود
همه سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم
ساعاتى پیش، یس از دوازده روز جنگ خانمان سوز و ویرانگر اسرائیل و ایران، جنگى که با تجاوز اشکار و ظالمانه ارتش اسرائیل به خاک میهن عزیزمان ایران آغاز شد، خوشبختانه آتش بس برقرار شده است امیدواریم این آتش بس موقت نقض نشود و دوام پیدا کند و از پى آن، صلح برقرار گردد و هموطنان ما روى آرامش و امنیت را بخود ببینند
بجدّ امیدوارم حاکمان ما و زعماى قوم، از تجربه جنگ اخیر درس بگیرند، قدر این مردم شریف و نجیب و وطن دوست را بدانند؛ در سیاست های داخلی و خارجی خود تجدیدنظر کنند و شیوه ای از حکمرانى را اختیار کنند که افزایش خیر عمومى، و کاهش درد و رنج ) براى عموم شهروندان به همراه داشته باشد
ایران زمین چند هزار سال قدمت دارد و واجد فرهنگ پر برگ و ستبرى است. چنانکه حکیم فردوسى هزار سال قبل سروده، ایرانیان تن به کشتن مى دهند، اما کشور را به دشمن آب و خاک نمیدهند. از اینرو، خیانت به این آب و خاک، به نزد اکثریت مطلق ایرانیان، گناهى نابخشودنى و فراموش نشدنى است
اعضاى سازمان مجاهدین خلق، در جریان جنگ هشت ساله ایران و عراق، با دشمن متجاوز همکارى کردند و براى همیشه از چشم خلایق افتادند. در جریان جنگ اخیر نیز، جماعتى که دم از ایرانیت و سلطنت مى زدند و” بى بى بزن”، مى گفتند، از دشمن متجاوز آشکارا حمایت مى کردند؛ با این خیال خام که جنایتکار جنگى بین المللى و سربازانش میتواند براى ما آزادى و دموکراسى بیاورند؛ جا پاى سازمان مجاهدین گذاشتند، قافیه را سخت باختند و تتمه آبروى خود را بردند
” کارم از گریه گذشته است، بدان مى خندم “فردى که میراث دار آخرین خانوادۀ سلطنتى در این کشور است – نهاد سلطنت و پادشاهى اى درازناى تاریخ این مرز و بوم، حافظ کیان و یکپارچگى سرزمینى بوده است – آشکارا از حمله اسرائیل به خاک کشور دفاع مى کند؛ به دروغ مى گوید در این جنگ غیر نظامیان کشته نشده اند، از گل نازک تر به ارتش اسرائیل نمى گوید و جنایات آنها در کشتار غیر نظامیان را محکوم نمى کند و در عین حال، سوداى بازگشت به مملکت و پذیرفته شدن از سوى قاطبه ایرانیان وطن دوست را در سر مى پروراند زهى خیال باطل رضا پهلوى در روزهای اول جنگ اخیر، از هموطنان خواست که شورش و اعتصاب کند تا از پى تضعیف حکومت مرکزى و آشفته و پریشان شدن امور مملکتى، لابد فضا براى بازگشت او و تیر و طایفه اش فراهم گردد. اگر او قدرى با فرهنگ و تاریخ این ملک و ملت آشنا بود، مى دانست که ایرانیان، به رغم انتقادات خرد و درشت بحق، جدى و موجهى که از نظام سیاسى و حکومت مستقر دارند؛ به دشمن خارجى و اجنبى هیچ روى خوش نشان نمى دهند، با او همکارى نمى کنند و سمت او نمى ایستند نه او و نه مشاوران و اطرافیانش، این امر مهم را لحاظ نکردند و مرتکب چنین خطاى سهمگین و فاحشى شدند؛ خطایى فرامو ش نشدنى و نابخشودنى: “خوش بود گر محک تجربه آید به میان تا سیه روى شود هر که در او غش باشد”
انتهای پیام /*
