یکی از کوچه های اصفهان با نام استاد حسین غزالی نام گذاری شد
به گزرش خبرنگار پایگاه خبری احوال نیوز، با حضور استاد شهاب غزالی و خانواده استا د مرحوم حسین غزالی با تصویب شورای اسلامی شهر اصفهان معبر محل زندگی استاد حسین غزالی را به نام ایشان نام گذاری کرد .
روابط عمومی شهرداری منطقه ۳ اعلام کرد با توجه به درخواست خانواده استاد غزالی، مبنی بر نامگذاری محل زندگی ایشان در خیابان آمادگاه که بیش از ۵۰ سال محل زیست و مراوداتشان بوده و تایید مدیریت شهری و تصویب شورای اسلامی شهر . امروز پلاک نام ایشان در دو سوی معبر نصب شد .
استاد حسین غزالی، متولد ۱۳۱۵ و هنوز صدایی گرم و کلامی گیرا دارد. او که فعالیتش در رادیو اصفهان از دهه ۱۳۳۰ تاکنون تداوم داشته، میگوید که با رادیو بزرگشده، در رادیو قد کشیده و با رادیو عشق کرده است.
رادیو از ایام نوجوانی در دهه ۱۳۲۰ وارد زندگی حسین غزالی شد: «منزل ما در انتهای بنبستی دریکی از کوچههای خیابان نشاط حوالی چهارراه شکرشکن بود. عصرها زنان خانهدار در کنار در خانه هاشان مینشستند و تخمه میشکستند و بچههای خردسالشان به خاکبازی و پلوچفته مشغول بودند. پدرم یک رادیو مارکونی بسیار بزرگ ۱۲ موج خریده بود، آن زمان در هر محله یکی دو رادیو بیشتر نبود. سردر خانه ما یک پنجره فلزی بود به سبک فرفورژههای کنونی. من که اشتیاق همسایهها برای شنیدن رادیو را میدیدم، با نصب یک بلندگو به این پنجره و اتصال آن به رادیو، برنامه دوساعته رادیو اصفهان که از زمستان ۱۳۲۸ آغازشده بود را برای همسایهها پخش میکردم. گوینده و مدیر پخش آن زمان رادیو اصفهان که هرروز یک نمایش کمدی انتقادی هم در برنامه داشت رضا ارحام صدر بود و تقریباً همه اهل محل و همسایهها کنار در خانه ما جمع میشدند و رادیو گوش میدادند. من همینطور در آن ایام با وصل کردن رادیو به گرامافون برای همسایهها آهنگهای درخواستی پخش میکردم.»
غزالی تاریخ دقیقتری از پا گرفتن رادیو در اصفهان را اینگونه شرح میدهد: «از سال ۱۳۲۶ لشکر اصفهان یک برنامه هفتگی یکساعته را شبهای چهارشنبه پخش میکرد با گویندگی مرحوم سرهنگ زاهدی که بعدها رئیس اوقاف اصفهان شد. او برنامهاش را اینگونه آغاز میکرد «آشنا داند صدای آشنا.» اما رادیو اصفهان از ظهر روز سوم دیماه ۱۳۲۸ با صدای شادروان رضا ارحام صدر آغاز شد: «اینجا اصفهان است» که شور و شوق فراوانی در خانهها، قهوهخانهها و معدودی مغازهها که رادیو داشتند، به پا کرد. این برنامه دوساعته روزانه از یک فرستنده ۷۵ واتی ارتشی و با استفاده از یک گرامافون ۷۸ دور از محل سربازخانه فرحآباد پخش میشد. سپس چهار ساعت شد، بعد محل پخش آن به تالار تیموری منتقل شد، سپس به خیابان شمسآبادی رفت و از سال ۱۳۴۱ به یک استودیوی مناسب به خیابان آذر کوی تاج منتقل شد. بعد در ۱۳۵۰ رادیو و تلویزیون ادغام شدند و داستان بهگونهای دیگر ادامه یافت.»
«من دبستان به مدرسه فرهنگ در دروازه دولت میرفتم و درراه برگشت به خانه کنار تالار تیموری (موزه تاریخ طبیعی فعلی در خیابان استانداری) که پیشتر باشگاه افسران بود و مقر رادیو اصفهان، به انتظار میایستادم تا ارحام صدر بیرون بیاید و به او سلام کنم. ارحام پس از مدتی که اشتیاق من را به رادیو دید، از من تست صدا گرفت و مرا به رادیو برد. بعدها در حوالی سال ۱۳۳۵ از رادیو رفت و گویندگی رادیو اصفهان به عهده من قرار گرفت.»
حسین بخشی
انتهای پیام/*
