به گزارش پایگاه خبری احوال نیوز ، ابراهیم هادى را شاید نشناسید. متولد ۱۳۲۶، ورزشکار، و مى گویند از آن بچه مشتى های جنوب شهر بود. سال ۱۳۲۱ در عملیات والفجر مقدماتى یک تنه ماند در کانال کمیل در فکه ولى دست آخر تیر خورد و شهید شد پیکرش هنوز پیدا نشده.
بعداز۲۲ سال داستان مشهور ابراهیم هادى همان است که موتور شوهر خواهرش را دزدیدند و او دزد را نجات داد. بله. دزد را نجات داد. بچه محلها دزد را گرفتند که کتک بزنند ولى او از دست آنها فرارى اش داد و بعد هم شب آوردش مسجد و برایش کار جور کرد.
کار ابراهیم هادى، در نظر همه ما مشتى گرى است. فارغ از اینکه لقب شهیدش را دوست داشته باشید یا نه، از ریشش خوشتان بیاید یا اصلا جنگ ایران و عراق را درست بدانید یا نه یا هر چیز دیگر نمى توانید انسان باشید و او را ستایش نکنید
على بن ابیطالب یک سخن عجیب دارد که من از جلد چهار کتاب میزان الحکمه برایتان مى خوانم. مى گوید ” دینى که مروّت ندارد، خیرى در آن نیست “چیزى که خیر ندارد، دست کم این است که بى فایده است، تازه اگر ضررى نداشته باشد. درست است؟
حالاآدم جوانمرد و با مروت چه خصوصیتى دارد؟ باز هم از على ابن ابى طالب برایتان بخوانم این بار از جلد هفت کتاب غررالحکم: “جوانمرد کسى است که وقتى قدرت یابد ببخشاید و چون توانمند شد عطا کند چون چیزى از او خواسته شد نیاز را برآورد”
حالا دیگر با خیال راحت مى شود به کسى مثل ابراهیم هادى گفت جوانمرد. على گفته اگر کسى قدرتمند شد و بخشید، جوانمرد است. مشتى است. لوطى است. پس ابراهیم هادى که دزد را گرفت و به او پناه داد، آدم با مروّتى است دیگر. نه؟
بمیرم برایت ابراهیم جان. سى و هفت سال بعد از آنکه با بچه هاى کانال کمیل رفتى، آدمهایى پیدا شدند که حتى وقتى قدرتمند شدند نبخشیدند و بعد هم کتاب خاطراتت را هدیه کردند به کسى که دیگر چیزى براى از دست دادن برایش باقى نمانده بود. بمیرم برایت که سى و هفت سال بعد از شهادتت انقدر غریب بودى که نفهمیدند کتاب کسى را دارند به ان دخترک هدیه مى کند که مشتى بود، لوطى بود، با مروت بود و به کسى که روى زمین افتاده بود لگد نمى زد. غریب تویى مشتى که عکست، را روى کتابها مى زند ولى بر عکست، رفتار مى کند
ولی ابراهیم جان آدم هایی در این دنیا هستند که یاد و خاطر تو را دلها زنده می کنند بگویم چه کسی؟
حدس بزن؟!
بله ، آقا محسن رضوانی عزیز رئیس فدراسیون شنای کشور !
فکر می کنی چه اتفاقی افتاده؟
آقای رضوانی چند روز پیش، یک فرد معلول که در مسابقات به او اجحاف شده بود و به نشانه گله و دردمندی رفته بود خدمتش ، از جای خودش بلند شد و به محل مسابقات رفت تا از نزدیک ببیند و بررسی کند چه حقی ناحق شده و چه ناحقی حق شده !
زمانی که آقا محسن ها دست آدم های ضعیف جامعه را می گیرند ما را یاد ابراهیم ها می اندازند که با یک رفتار برای جامعه الگو سازی می کردند
اجرت با غریب الغربا ابراهیم جان
اجرت با حضرت ابوالفضل آقا محسن رضوانی
براى ما هم که اینجا در این شهر غریب افتاده ایم دعا کن.
انتهای پیام /*
