پایگاه خبری احوال نیوز، سالهاست که مصوبات پی در پی و خارج از عرف و مدیریت نامیمون مستولی بر حوزه آب ، کلنگ نابودی را بر سینه دشت اصفهان زده اند .شهری که به بالندگی جزو بهترین شهرهای جهان بود و سالها کنار قسطنطنیه و دوشادوش آن به خود آرایی خود میپرداخت ، شهری هزاران ساله، آرمیده بر دل دشتی در کنار زنده رودی میلیونها ساله و هر از چندی قومی دیگر، به فراخنای دشت مینگریستند و دشت را به دست قومی دیگر میدیدند ، یا به زور یا به میل به سمت بالا دست کوچ میکردند یا به کوچیدن در فصل گرم در بالا دست سکنا میگرفتند.
کم کم بر سر جریان آبی که گاه به لطف ایزد منان پر آب و جاری و گاه به خشم طبیعت نحیف و کم آب میشد اما همیشه در جریان بود بلواها درگرفت و نزاعها برپا شد.
پس از هزاران سال دولت صفوی، به قدرت و شیخ بهایی ،به درایت سهم آبی مشخص نمود،اما حسد حاسدان و طمع عامدانه نابخردان دست تطاول بر قانون هرگروهی سهمی کشید و مردمی را که سخت مبتکر،و به غایت دلیر بودند در تعب و رنج کشانید.
این جور و ستم در این چند دهه اخیر به نهایت رسید تا آنجا که نگاه قومیت بر منافع ملی غلبه کرد و و هر روز زخمی دیگر بر پیکر نیمه جان و حال نزار زاینده رود زد.
دیگر امیدی به زنده نمودن رودی که بیش از ۱۸ میلیون سال در این پهنه در حرکت بود نیست، ما چقدر توانمند بودیم که توانستیم ۱۸میلیون سال تدبیر طبیعت را به طرفه العینی به هیچ بدل کنیم و بنشینیم و بر آن پیکری که خود کشتیم گریه کنیم.
آخرین دشنه را در هفتمین برنامهای که ظاهرا به اسم توسعه است بر این تن بی جان و جان بی تن زدیم.
«منابع آبهای سطحی و زیرزمینی
ح- انتقال آب بین شش حوضه آبریز داخلی برای مصارف غیر شرب ممنوع است. تأیید تخصیص آب و اجرای طرحهای انتقال آب شرب بین حوضه های آبریز و استانها پس از طی مراحل فنی و تصویب در شورای عالی آب با لحاظ نیازهای زیست محیطی طبق استانداردها و حدود مجاز مندرج در اسناد و قوانین برای حقابه های مبدأ امکانپذیر میباشد »
گویا ۶ میلیون سکنه و میلیونها سال دوام ،همه افسانه ی قدما بود و یاوه عالمان زمین شناسی.نفهمیدیم آخر که از نابودی اصفهان چه عاید کسانی خواهد شد که در پی نابودی آن هستند؟
دیری نخواهد پایید دیو شوم خشکی بر سرزمین شما نیز بگذرد. شنیدم که دیاری خشک، به همت ثروت و علم میخواهد سرزمینی خشک را، عرصه میلیاردها درخت کند و به طعنه دیدم که دیاری سرسبز را به همت ندانم کاری و مدیریت غلط عرصه رمل و ریگ و خار کردند.
دیگر نابخردی کافیست ،بزرگان، حاکمان ، زعمای قوم و اولیا مکرم به داد اصفهان برسید . ذبح چنین سرزمین بسیطی شایسته نیست.
آنان که به میل، در مجلسی به بزم، رایی به رزم ، به نابودی اصفهان دادید ،منتظر بمانید، دست قدرت خدا که بالاترین دستهاست ، انتقام بستاند. زمانی که خود نیز به این عمل نابخردانه خود در قحطی آب و فقر زمین گرفتار شدید و آنگاه دیگر راه برگشتی نیست.
بناهای فرهنگی ماندگاری را از بین خواهید برد که بازسازی آن غیر ممکن خواهد بود . گرچه دیر شده است ولی هنوز هم میتوان بیش از این بدین دشت کهن صدمه نزد . به داد اصفهان برسید که مرگ اصفهان مرگ ایران است.
مهدی امیدوار
انتهای پیام/*
