سید عباس سهرابی : هیچکس به اندازه معلم برای آفریدن یک محیط دلپذیر، توأم با گذشت و ..مسئولیت ندارد

سید عباس سهرابی : هیچکس به اندازه معلم برای آفریدن یک محیط دلپذیر، توأم با گذشت و ..مسئولیت ندارد

سید عباس سهرابی : مدرسه اصل پاداش و کیفر را تعلیم می دهد. هیچکس به اندازه معلم برای آفریدن یک محیط دلپذیر، توأم با گذشت و ..مسئولیت ندارد

 

پایگاه خبری احوال نیوز ، بزه به سرکشی فرد در برابر اراده اجتماع که به وسیله مقررات تعیین شده است، گفته می شود و بزهکار کسی است که، مرتکب عملی می شود که بنا بر قانون برای آن  مجازاتی تعیین شده است، از نظر روانشناسان گروه بزهکار در شمار یکی از گروه های متنوع ناسازگاران اجتماعی هستند و از نظر حقوق دانان، گروه بزهکار کسانی هستند که به انجام دادن هر کار یا ترک کاری که برابر قانون مجازات دارد دست می یابند.

عوامل اثر گذار بر بزهکاری نوجوانان و جوانان

بر اساس پژوهش های انجام شده، سه عامل در بزهکاری نوجوانان تأثیر بسزایی دارد: خانواده ، مدرسه ,اجتماع

۱)خانواده : با داشتن یکی از ویژگی های زیر، نقشی پر رنگ در ناهنجاری اخلاقی و اعتقادی فرزندان ایفا می کند:

الف)رفتار بی ثبات والدین با فرزند

ب)پایبند نبودن خانواده به ارزش های اخلاقی و اعتقادی

ج)تبعیض و تفاوت گذاشتن میان فرزندان

د)درگیری ها و اختلاف های خانوادگی و رفتارهای نادرست خود والدین

ه) طلاق والدین

۲)مدرسه

۳)اجتماع که خود شامل این زیر مجموعه هاست:

الف)شرایط محیطی و ساختار شهری نا بسامان

ب)اقتصاد نا سالم

ج)رسانه های گروهی: رادیو، تلویزیون، سینما، مطبوعات

راهکارهای پیشنهادی

۱٫نوجوانانی که رفتارهای پر خطر دارند بهتر است که پیش از هر نوع مجازاتی از سوی دستگاه های اجرایی قانون به واسطه خانواده هایشان کنترل شوند، کنترل رفتار و هدایت نوجوانان بزهکار نیازبه همکاری مستمر و نزدیک خانواده او دارد.

۲٫آنهایی که سابقه بزه کوچک دارند، نباید زندانی شوند و باید در کانون های تربیتی و مراقبتی با آن ها طوری رفتار شود که انگیزه بزه برای مرتبه دوم در آن ها به طور کامل از بین رود. از سوی دیگر مدیران و مسؤلان سازمان زندان ها باید بر این نکته توجه داشته باشند که طبقه بندی کردن زندانیان درصد بسیاری از جرایم را در جامعه کاهش می دهد. این نوجوانان را، معارض با قانون ذکر کنیم بهتر است زیرا  با

عنوان بزهکاری، داغ مجرم بودن بر پیشانی آن ها زده می شود و سبب طرد این افراد از جامعه و از خانواده می شود.

۳٫اعتقاد عمومی بر این است که گسترش برنامه های اجتماعی نظیر: گواهی ازدواج، برقراری و کمک هزینه های خانوادگی، بالا بردن سطح آموزش و پرورش، و چندین عامل دیگر، مناسب ترین راه برای پیشگیری از ارتکاب بزهکاری اطفال و نوجوانان می باشد.

۴٫بررسی ها نشان داده است نوجوانانی که در کودکی یادگیری سالم داشتند، ۲۰% کمتر درگیر مراجع قضایی و پلیس می شوند. ما اگر بخواهیم ریشه مسائل را حل کنیم، باید سرمایه گذاری کنیم. به طور مثال شکستن شیشه هادر مسیرهای رفت و آمد  قطار هزینه بالایی دارد؛ در حالی که اگر ما این هزینه را صرف ایجاد مهدکودک ها و مراکز فرهنگی در این مکان  ها کنیم، یکی از عوامل پیشگیرانه محسوب می شوند.

۵٫مدرسه به عنوان یک واحد کنترل اجتماعی به دانش آموزان می آموزد که چرا به خاطر هدف و نظم جامعه آموزشی لازم است مقررات را رعایت کند.

مدرسه اصل پاداش و کیفر را تعلیم می دهد. هیچکس به اندازه معلم برای آفریدن یک محیط مساعد، دلپذیر، صمیمی و توأم با گذشت و همکاری مسئولیت ندارد.

در ارتباط با اهمیت حق برخورداری از آموزش و پرورش همین قدر کافی است که بدانیم بین فقر و بی سوادی و محرومیت رابطه مستقیمی وجود دارد.

۶٫ظرفیت های شناخت نوجوان به ما کمک می کند تا درمان مشکلات او را روش شناختی دنبال کنیم.

منابع

بزهکاری کودکان و نوجوانان: دکتر شهلا معظمی

بزهکاری اطفال و نوجوانان: آزاده اردستانی

سید عباس سهرابی

انتهای پیام/*



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *