اروپای ناراضی، آمریکای منزوی؛ پنس و پمپئو مستاصل تر از همیشه ورشو و مونیخ را ترک کردند

اروپای ناراضی، آمریکای منزوی؛

پنس و پمپئو مستاصل تر از همیشه ورشو و مونیخ را ترک کردند

 تور اروپایی مقام های واشنگتن به ورشو و مونیخ کارناوالی به منظور جلب مشتری برای سیاست های خاورمیانه ای دولت آمریکا خصوصا رویکرد ضدایرانی وی بود اما «مایک پنس» و «مایک پمپئو» در اروپا به چشم خود دیدند که «پرزیدنت» در میان متحدان سنتی چقدر تنهاست.

به گزارش پایگاه خبری احوال نیوز به نقل از ایرنا، نه نشست ورشو به تشکیل ائتلاف ضدایرانی منجر شد و نه دانه درشت های بین المللی در کنفرانس امنیتی مونیخ با سیاست های تند دونالد ترامپ در خاورمیانه همراه شدند.
رسانه های آمریکایی که طی دهه ها به عنوان تریبون دولت های متعدد کاخ سفید عمل کرده و از یکه تازی ایالات متحده در سطح جهانی سخن می گفتند، با تماشای نمایش پنس و پمپئو در اروپا یقین یافتند که واشنگتن دیگر نه یار راستینی در دنیا دارد و نه یارای یکه تازی.

**سخنران بی مخاطب
وال استریت ژورنال در گزارشی با عنوان «درخواست های پنس برای فشار بر ایران گوش شنوایی در اروپا پیدا نکرد» نوشت: برخی مقام های غربی در جلسات خصوصی گفته اند که اظهارات معاون رئیس جمهوری آمریکا تلاش ها برای تقویت همکاری ها با اروپا درخصوص نگرانی های مشترک را تضعیف می کند.
بنابراین گزارش، مقام های اروپایی درخواست پنس برای افزایش فشار بر ایران را رد کرده و گفتند که آنها به حمایت از توافق هسته ای برجام ادامه می دهند و به همکاری با دولت ایران ادامه خواهند داد.
رهبران دنیا در کنفرانس امنیتی مونیخ گرد آمدند تا درباره طیفی از مسائل از جمله خاورمیانه، تجارت، آینده اروپا و حملات سایبری بحث و تبادل نظر کنند. پنس در این کنفرانس امنیتی گفت که اتحادیه اروپا باید مثل آمریکا از توافق هسته ای با ایران خارج شود.
«آنگلا مرکل» صدراعظم آلمان که روز شنبه اندکی پیش از پنس سخنرانی کرده بود، دیدگاه کاملا متفاوتی را مطرح کرده و خواستار همکاری های چندجانبه و گسترده تر اروپایی ها برای مقابله با چالش های بزرگ شد.

**اتحاد علیه ترامپ
رویترز در جمع بندی نتایج سفر اروپایی مقام های دولت آمریکا نوشت: سیاست های ترامپ متحدانش را در کنفرانس امنیتی مونیخ علیه وی متحد کرد.
این خبرگزاری در ابتدای گزارش خود نوشت: جو بایدن معاون وقت رئیس جمهوری آمریکا در سال ۲۲۰۹ به مونیخ رفت تا «دکمه احیای روابط با روسیه را فشار دهد.» یک دهه بعد او به همان شهر برگشت روابط بهتری را با دنیا پیشنهاد بدهد اما این بار رابطه بهتر با کشورش را. او وعده داد وقتی ترامپ کاخ سفید را ترک کند «آمریکا باز خواهد گشت» و حظار با شنیدن این جمله به پاخاستند و او را تشویق کردند.
سیاستمداران و دیپلمات های اروپایی حاضر در کنفرانس امنیتی مونیخ می گویند شادی آنها از شنیدن این سخن، ضعف دیپلماسی غربی ها در مقابل سیاست های ترامپ را آشکار کرد.
در عین حال، مایک پنس روز جمعه در سخنانی در آلمان گفت: «سلام و احترامات چهل و پنجمین رئیس جمهوری آمریکا، پرزیدنت ترامپ را برای شما آورده ام». اما این جمله وی با سکوت حاضران روبرو شد.
به گفته دیپلمات ها و مقام ها، سفر چهار روزه پنس به اروپا تنها به عمیق شدن اختلافات میان متحدان سنتی در موضوعاتی مانند ایران ونزوئلا منجر شد بلکه امید چندانی به مقابله با تهدیدهایی همچون تسلیحات هسته ای و تغییرات آب و هوایی ایجاد نکرد.
این در حالی است که مردم عادی همانند کارشناسان حوزه سیاست خارجی به نقش آمریکا در دنیا بی اعتماد هستند. طبق گزارش «مرکز تحقیقات پیو» که پیش از کنفرانس امنیتی مونیخ منتشر شد، نیمی از جمعیت فرانسه و آلمان قدرت آمریکا را یک تهدید به شمار می آورند. ۳۷ درصد از مردم انگلیس نیز چنین دیدگاهی دارند.
به نوشته رویترز، اروپایی ها البته پاسخ هماهنگی به پیام ترامپ مبنی «آمریکا اول» نداشتند. «امانوئل مکرون» رئیس جمهوری آمریکا در آخرین لحظات ، سفر به مونیخ را لغو کرد و مرکل تنها ماند.
پنس پنجشنبه گذشته در سخنانی در ورشو، انگلیس، فرانسه و آلمان را به تلاش برای تضعیف تحریم های آمریکا علیه ایران متهم کرد و سپس در کنفرانس مونیخ از اتحادیه اروپا خواست تا «خوان گوایدو» را به جای «نیکولاس مادورو» به عنوان رئیس جمهوری ونزوئلا به رسمیت بشناسند.
«جوزپ بورل» وزیر خارجه اسپانیا واکنشی خشم آگین به این درخواست داشت و گفت : اتحادیه فقط می تواند تا زمان برگزاری انتخابات جدید، گوایدو را به عنوان رئیس جمهوری موقت به رسمیت بشناسد.
مقام ها و دیپلمات های اروپایی همچنین به تاکید پنس برای همکاری نکردن با شرکت های مخابراتی چینی واکنش نشان دادند. یک دیپلمات ارشد فرانسوی به رویترز گفت: فشار آمریکا این احتمال را ایجاد می کند که خلاف خواسته آن را انجام دهیم.

**فوران خشم
نیویورک تایمز نیز در گزارشی با این عنوان که «شکاف میان ترامپ و اروپا اینک باز و مملو از خشم است» به نقل از یک مقام ارشد آلمانی که خواست نامش فاش نشود، نوشت: دیگر هیچ کسی شک ندارد که ترامپ به نظرات و منافع متحدانش اهمیت نمی دهد.
این روزنامه به نقل از دیپلمات ها و مقام های اطلاعاتی نوشت که فوری ترین خطر ناشی از شکاف میان دو سوی اقیانوس اطلس به سود روسیه و چین خواهد بود. حتی سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه در این باره گفت: شاهدیم که شکاف های جدیدی ایجاد شده و شکاف های قدیمی در حال عمیق تر شدن است.
اروپایی ها اعتقاد دارند تا زمانی که ترامپ متحدان سنتی را به مثابه رقیب اقتصادی تلقی کرده و رهبری کردن را همچون دیکته کردن می پندارد، واشنگتن تغییر نخواهد کرد.
شمار کسانی که معتقدند روابط آمریکا و اروپا دیگر هرگز مثل سابق نخواهد شد، درحال فزونی است. «کارل کایزر» کارشناس روابط آمریکا و آلمان می گوید: دو سال پس از روی کارآمدن ترامپ، اکثر فرانسوی ها و آلمانی ها اینک اعتماد بیشتری به روسیه و چین دارند تا به آمریکا. «توماس کلاینه بروکهوف» مشاور سابق رئیس جمهوری آلمان اظهار داشت: اگر ائتلافی، یکجانبه شد دیگر ائتلاف نیست.
بیش از ۵۰ قانونگذار آمریکایی اعم از جمهوریخواه و دموکرات برای آنکه همبستگی خود را با اروپا نشان دهند به کنفرانس مونیخ رفتند. «جین شاهین» سناتور دموکرات از ایالت نیوهمپشایر گفت: آنها آمده اند ‘تا به اروپایی ها نشان دهند که شاخه دیگری از حکومت در آمریکا وجود دارد که قویا از ناتو و ائتلاف دو سوی آتلانتیک حمایت می کند’.
نیویورک تایمز نوشت که مرکل و «اورسولا فون در لین» وزیر دفاع آلمان آشکارترین اقدام را برای پس زدن واشنگتن انجام دادند. آنها از خطرات یکجانبه گرایی شرکای بزرگ بدون مشورت با متحدان سخن گفتند.
به گزارش این روزنامه، پنس وقتی تلاش کرد تا متحدان را به خروج از توافق هسته ای با ایران تحت فشار قرار دهد، با «سکوتی سنگی» مواجه شد که این نشانه خشم ادامه دار از تصمیم واشنگتن برای خروج از این توافق است. علاوه بر این، اروپایی از این بابت نیز خشمگین هستند که تحریم های تازه آمریکا علیه ایران به شرکت های اروپایی بیش از شرکت های آمریکایی لطمه می زند.
«ماریتژه شاکه» عضو پارلمان اروپا از هلند گفت: «بسیاری از اروپایی ها دولت ترامپ را عامل اصل تنش ها و تضعیف غرب می دانند.» «ناتالی توچی» مشاور ارشد «فدریکا موگرینی» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز اظهار داشت: این شکاف «تا عمق نگاه ما به روابط بین الملل و منافع ملی ما» کشیده شده است.
«ویکتوریا نولاند» از مقام های ارشد آمریکایی نیز گفت: اروپایی ها نفس خود را حبس کرده و به این فکر می کنند که این وضعیت شاید فقط دو سال دیگر ادامه داشته باشد. اما آنها نمی خواهند که بیش از این چیزی خراب شود یا به شخص ترامپ توهین کرده و با پاسخ خشم آمیزی روبرو شوند.
شماری از اروپایی ها هشدار می دهند که اختلافات جاری دو سوی اقیانوس اطلس ریشه های بنیادین دارد و بازگشتی وجود نخواهد داشت.
«نوربرت روتگن» رئیس کمیته روابط خارجی در پارلمان آلمان گفت که عامل تغییرات نیست بلکه نشانه ای از تغییرات ژئوپلیتیک است که به ازسرگیری رقابت میان قدرت های بزرگ منجر شده است. وی افزود: «در دوره پس از ترامپ بازگشتی به دوره پیش از ترامپ وجود نخواهد داشت.»

**سخنرانی ریاکارانه و چاپلوسانه
واشنگتن پست در تحلیل سخنرانی معاون ترامپ در مونیخ آن را «چاپلوسانه» و «ریاکارانه» توصیف کرد. «آنا اپلباوم» ستون نویس این روزنامه نوشت: سخنرانی پنس خجالت آور بود. نگارش آن عجیب و غریب و نحوه ارائه آن خشک و بی روح بود. این سخنرانی چاپلوسانه بود. او بارها عبارت «تحت رهبری پرزیدنت ترامپ» را تکرار کرده و از رئیس جمهوری آمریکا به عنوان «قهرمان آزادی» و «رهبر دنیای آزاد» نام برد.
این سخنرانی ریاکارانه بود. زیرا پنس وقتی از رنج مهاجران ونزوئلایی سخن می گفت به نظر می رسید که صدایش می لرزد، گویی که این دولت او نبود که بسیاری از سختی ها را بر کودکان مهاجران تحمیل کرده و آنها را در مرز مکزیک از والدین شان جدا کرد. او درباره مهاجران ونزوئلایی گفت: ما کودکان آنها را در آغوش گرفتیم. ما درباره سختی ها و وضعیت آن را شنیده ایم.
این روزنامه در تحلیل نهایی روابط دوسوی آتلانتیک نوشت: اروپایی ها دیگر اقدامات دولت آمریکا را تایید نمی کنند زیرا این دولت نشان داده که دوستان اقتدارگرا را به متحدان قدیمی ترجیح می دهد.
واشنگتن پست تاکید کرد: مرکل مانند سایر اروپایی ها به درخواست پنس برای اعمال مجدد تحریم ها علیه ایران اعتنایی نکرد. رهبران اروپا دریافته اند که تلاش برای رسیدن به توافق با ترامپ نتیجه ای نخواهد داشت زیرا او احترامی برای دیگران قائل نیست. به همین دلیل سخنرانی او دور از واقعیت بود.
به نوشته واشنگتن پست، اگر دنیای آزاد مورد اهانت رئیس جمهوری آمریکا قرار گرفته و از پیروی از آمریکا سر باز بزند، این کشور نمی تواند قهرمان آزادی یا رهبر دنیای آزاد باشد.

انتهای پیام /*



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *